Wyświetlanie widzenia

Od kilku lat coraz wyraźniej manifestuje się zmiana w sposobie widzenia rzeczywistości przez artystów używających w swojej praktyce fotografii. Nowe widzenie zarzuca praktyki dokumentalne, postawę zaangażowaną społecznie, ale także odrzuca erupcje fantastyki, nieokiełznaną wyobraźnię. Istotnym punktem odniesienia dla artystów jest analiza obrazu, analiza medium, zbliżenie do flusserowsko rozumianego aparatu, poznanie jego programu. To dość paradoksalne zważywszy, że żyjemy w czasach po śmierci fotografii i po końcu ery nowych mediów. Z jednej strony można przypisać to zmianie pokoleniowej, fascynacji strategiami konceptualnymi, inklinacjami analitycznymi, ale też swego rodzaju post-internetowemu eskapizmowi i formalizmowi.
Wystawa, której tytuł zaczerpnięty jest z projekcji wideo Wojtka Bąkowskiego - przedstawiającej białą ścianę wraz ze wszystkimi zakłóceniami wprowadzanymi do percepcji przez aparat wzroku - zbiera najciekawsze z nazwisk i dzieł sztuki wpisujące się w nowy nurt.
Jak można opisać teoretycznie rozpoznawane mniej lub bardziej intuicyjnie przez wybitnych artystów reguły widzenia? Czy wiążę się to jedynie ze zmianą stylistyczną, formalną w najnowszej sztuce? Czy też zmiana sięga głębiej i łączy się z kryzysem epistemologicznym?

Kurator - Adam Mazur