Wystawa artystów pochodzenia żydowskiego XIX i XX w.
Space Gallery prezentuje wystawę artystów pochodzenia żydowskiego XIX i XX wieku.
Zanim oficjalnie otwarto Festiwal Kultury Żydowskiej z 10 wystawami wpisanymi w program (co nastąpi dziś, od południa), Barbara Zambrzycka-Śliwa zaprosiła do swojej nowo otwieranej galerii, przy ul. św. Tomasza 19, gdzie prezentuje na początek malarstwo dużej grupy polskich artystów pochodzenia żydowskiego z kręgu Ecole de Paris.
Wielu z nich przeszło w swojej drodze twórczej przez Paryż, wpisując się swoją twórczością w „szkołę paryską", niektórzy tam pozostali, jeszcze inni tylko przemknęli. Pochodzili z Kamieńca Podolskiego, Drohobycza, Czortkowa - niedużych miast. i miasteczek na wschodzie, inni ze Lwowa, Krakowa, Łodzi. Umierali w Oświęcimiu, Treblince, Sobiborze, Drancy, w gettach Łodzi, Białegostoku. Niektórzy przeżyli i - jak Jonasz Stern - wychowali kilka roczników artystów polskich, wnieśli znaczący wkład w sztukę lat powojennych.
Na wystawie pokazano artystów znanych, cenionych przez kolekcjonerów, od Maurycego Gotliba po Melę Muter, ale również twórców zapomnianych bądź mniej znanych u nas, bo przez wiele lat mieszkali i tworzyli za granicą. Do nich należy Alicja Halicka, krakowianka, od młodości do śmierci (w latach 70.) mieszkająca w Paryżu. Paryż doceniał rysunki pięknej damy, często publikowane. Ne Alicja Halicka przez wiele lat malowała małe obrazki, których tematem był krakowski Kazimierz. Dwie prace malarskich Alicji Halickiej znalazły się na wystawie w Space Gallery.
Zaprezentowano na niej również obrazy Samuela Hirszenberga (1865-1908), wychowanka krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, ucznia Władysława Łuszczkiewicza. Dobrym malarstwem (martwe natury) przypomniano zupełnie dziś zapomnianą Julię Acker, cenioną w latach międzywojennych lwowską portrecistkę, malarkę scen rodzajowych i martwych natur. Oglądamy dobrych obrazy Joachima Weingarta, wystawiane po raz pierwszy od 1932 r.
To tylko parę przykładów, drobny ułamek tego, co można zobaczyć na wystawie. Prywatna galeria przygotowała wystawę jakiej nie powstydziłoby się muzeum.
Jolanta Antecka, Dziennik Polski, 1lipca 2008.
Powrót
Zanim oficjalnie otwarto Festiwal Kultury Żydowskiej z 10 wystawami wpisanymi w program (co nastąpi dziś, od południa), Barbara Zambrzycka-Śliwa zaprosiła do swojej nowo otwieranej galerii, przy ul. św. Tomasza 19, gdzie prezentuje na początek malarstwo dużej grupy polskich artystów pochodzenia żydowskiego z kręgu Ecole de Paris.
Wielu z nich przeszło w swojej drodze twórczej przez Paryż, wpisując się swoją twórczością w „szkołę paryską", niektórzy tam pozostali, jeszcze inni tylko przemknęli. Pochodzili z Kamieńca Podolskiego, Drohobycza, Czortkowa - niedużych miast. i miasteczek na wschodzie, inni ze Lwowa, Krakowa, Łodzi. Umierali w Oświęcimiu, Treblince, Sobiborze, Drancy, w gettach Łodzi, Białegostoku. Niektórzy przeżyli i - jak Jonasz Stern - wychowali kilka roczników artystów polskich, wnieśli znaczący wkład w sztukę lat powojennych.
Na wystawie pokazano artystów znanych, cenionych przez kolekcjonerów, od Maurycego Gotliba po Melę Muter, ale również twórców zapomnianych bądź mniej znanych u nas, bo przez wiele lat mieszkali i tworzyli za granicą. Do nich należy Alicja Halicka, krakowianka, od młodości do śmierci (w latach 70.) mieszkająca w Paryżu. Paryż doceniał rysunki pięknej damy, często publikowane. Ne Alicja Halicka przez wiele lat malowała małe obrazki, których tematem był krakowski Kazimierz. Dwie prace malarskich Alicji Halickiej znalazły się na wystawie w Space Gallery.
Zaprezentowano na niej również obrazy Samuela Hirszenberga (1865-1908), wychowanka krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych, ucznia Władysława Łuszczkiewicza. Dobrym malarstwem (martwe natury) przypomniano zupełnie dziś zapomnianą Julię Acker, cenioną w latach międzywojennych lwowską portrecistkę, malarkę scen rodzajowych i martwych natur. Oglądamy dobrych obrazy Joachima Weingarta, wystawiane po raz pierwszy od 1932 r.
To tylko parę przykładów, drobny ułamek tego, co można zobaczyć na wystawie. Prywatna galeria przygotowała wystawę jakiej nie powstydziłoby się muzeum.
Jolanta Antecka, Dziennik Polski, 1lipca 2008.
Galeria prac
Powrót
