Wyprawa w dwudziestolecie
Wystawa ukazuje główne nurty artystyczne w powiązaniu z kontekstem historycznym i społecznym. Narracja prowadzona jest za pomocą kluczowych dla lat 20. i 30. ubiegłego stulecia motywów, takich jak: miasto, maszyna, sztuka awangardowa, wielki kryzys, sport, film. W salach wystawowych Muzeum Narodowego prezentowanych jest ponad 300 obiektów, wypożyczonych z ponad 20 muzeów i od osób prywatnych. Wiele eksponatów pokazywanych będzie po raz pierwszy. Oprócz obrazów i rzeźb ekspozycję tworzy także sztuka zdobnicza (meble, ceramika, kilimy, szkło, etc) oddająca stylistykę art déco. Zwiedzający zobaczą także fotomontaże i plakaty oraz filmy awangardowe. W sali kinowej Muzeum wyświetlane będą filmu fabularne.
Wystawa jest pierwszą przekrojową prezentacją sztuki polskiej lat 1918-1939. Znajdują się na niej dzieła najwybitniejsze, należące do kanonu sztuki polskiej dwudziestolecia międzywojennego oraz obiekty mniej znane, jednak oddające doskonale charakter okresu i jego wizualny klimat. Ekspozycja ukazuje główne nurty artystyczne w powiązaniu z kontekstem historycznym i społecznym. Narracja wystawy prowadzona jest za pomocą kluczowych dla lat 20. i 30. motywów, takich jak: miasto, maszyna, nowa sztuka (awangarda), kryzys, sport, film, itp. Widz prowadzony jest poprzez dwanaście części wystawy o zróżnicowanym klimacie, ułożonych przeważnie w porządku chronologicznym. Obok dominujących na wystawie obrazów i rzeźb, znajduje się też sztuka zdobnicza (meble, ceramika, kilimy, szkło, itp.) oddająca stylistykę art déco, wzornictwo spółdzielni „Ład” czy kręgów awangardy. Pokazane zostały również fotomontaże i plakaty, które na równi ze sztuką wysoką decydowały o stylu epoki. W sąsiadującej z ekspozycją sali odbywają się pokazy międzywojennej awangardy filmowej. Na wystawę składa się ponad 300 obiektów, wypożyczonych z ponad 20 muzeów i od osób prywatnych, które umieszczone zostały w całej przestrzeni ekspozycyjnej Muzeum. Wiele obiektów pokazywanych jest po raz pierwszy. Tytuł wystawy jest zaproszeniem do odbycia wyprawy w czasie, którą można odbyć kierując się rozmaitymi tropami. Zwiedzając wystawę widz może doznać wrażenia nowości, jakie przynosi zetknięcie z dziełami powstałymi w nie tak odległym okresie, pozostającym jednak wciąż słabo rozpoznanym i rzadko odwiedzanym „lądem”.
Powrót
Wystawa jest pierwszą przekrojową prezentacją sztuki polskiej lat 1918-1939. Znajdują się na niej dzieła najwybitniejsze, należące do kanonu sztuki polskiej dwudziestolecia międzywojennego oraz obiekty mniej znane, jednak oddające doskonale charakter okresu i jego wizualny klimat. Ekspozycja ukazuje główne nurty artystyczne w powiązaniu z kontekstem historycznym i społecznym. Narracja wystawy prowadzona jest za pomocą kluczowych dla lat 20. i 30. motywów, takich jak: miasto, maszyna, nowa sztuka (awangarda), kryzys, sport, film, itp. Widz prowadzony jest poprzez dwanaście części wystawy o zróżnicowanym klimacie, ułożonych przeważnie w porządku chronologicznym. Obok dominujących na wystawie obrazów i rzeźb, znajduje się też sztuka zdobnicza (meble, ceramika, kilimy, szkło, itp.) oddająca stylistykę art déco, wzornictwo spółdzielni „Ład” czy kręgów awangardy. Pokazane zostały również fotomontaże i plakaty, które na równi ze sztuką wysoką decydowały o stylu epoki. W sąsiadującej z ekspozycją sali odbywają się pokazy międzywojennej awangardy filmowej. Na wystawę składa się ponad 300 obiektów, wypożyczonych z ponad 20 muzeów i od osób prywatnych, które umieszczone zostały w całej przestrzeni ekspozycyjnej Muzeum. Wiele obiektów pokazywanych jest po raz pierwszy. Tytuł wystawy jest zaproszeniem do odbycia wyprawy w czasie, którą można odbyć kierując się rozmaitymi tropami. Zwiedzając wystawę widz może doznać wrażenia nowości, jakie przynosi zetknięcie z dziełami powstałymi w nie tak odległym okresie, pozostającym jednak wciąż słabo rozpoznanym i rzadko odwiedzanym „lądem”.
Galeria prac
Powrót
