Wypisz - wymaluj - wystawa zbiorowa
wernisaż: 27 listopada 2003, godz.16.00
"Wypisz - wymaluj" - zbiorowa wystawa prac Pawła Susida, Jadwigi Sawickiej, Pawła Althamera i Laury Paweli połączona jednym czynnikiem - tekstem
Jadwiga Sawicka prezentuje dwie prace, w których ostentacyjne wyodrębnia i multiplikuje banalne epitety, powtarzane często podczas przypadkowych rozmów dotyczących dzieł sztuki. Niepokojący zapis skandowania nasuwa skojarzenia z brutalnym, masowym przekazem medialnym.
Obrazy Laury Paweli są ironiczną propozycją strategii artystycznej w czasach mediów elektronicznych. Życie i praca artystki zostaje na jej własne życzenie zamknięte w okienkach komputerowego systemu Windows, w których przetłumaczone zostaje na nowy język, sprowadzony do lapidarnych komunikatów zakończonych krótkim słowem "przerwij".
Praca Pawła Althamera jest cytatem z wystawy zbiorowej zorganizowanej w Galerii Bielskiej BWA przez Adama Szymczyka, na której artysta zaprezentował szereg białych płócien. Znajdowały się na nich jedynie katalogowe informacje dotyczące hipotetycznie istniejących obrazów, oraz symbole oznaczające, że zostały one sprzedane. Prześmiewcza gra z obecną sytuacją malarstwa i jego rynkowym uwikłaniem jest w istocie wskazaniem na obecny sposób jego funkcjonowania - handel czystą informacją.
Paweł Susid powraca do tradycji pierwszej awangardy, komentując niejako wszystkie pozostałe prace. Dwa wybrane przez niego obrazy są chyba najbardziej dobitnym przykładem przywołanej powyżej tezy Michela Faucoult - litery przekształcają się w ciąg abstrakcyjnych znaków, a abstrakcja nabiera cech semantycznych.
Powrót
"Wypisz - wymaluj" - zbiorowa wystawa prac Pawła Susida, Jadwigi Sawickiej, Pawła Althamera i Laury Paweli połączona jednym czynnikiem - tekstem
Jadwiga Sawicka prezentuje dwie prace, w których ostentacyjne wyodrębnia i multiplikuje banalne epitety, powtarzane często podczas przypadkowych rozmów dotyczących dzieł sztuki. Niepokojący zapis skandowania nasuwa skojarzenia z brutalnym, masowym przekazem medialnym.
Obrazy Laury Paweli są ironiczną propozycją strategii artystycznej w czasach mediów elektronicznych. Życie i praca artystki zostaje na jej własne życzenie zamknięte w okienkach komputerowego systemu Windows, w których przetłumaczone zostaje na nowy język, sprowadzony do lapidarnych komunikatów zakończonych krótkim słowem "przerwij".
Praca Pawła Althamera jest cytatem z wystawy zbiorowej zorganizowanej w Galerii Bielskiej BWA przez Adama Szymczyka, na której artysta zaprezentował szereg białych płócien. Znajdowały się na nich jedynie katalogowe informacje dotyczące hipotetycznie istniejących obrazów, oraz symbole oznaczające, że zostały one sprzedane. Prześmiewcza gra z obecną sytuacją malarstwa i jego rynkowym uwikłaniem jest w istocie wskazaniem na obecny sposób jego funkcjonowania - handel czystą informacją.
Paweł Susid powraca do tradycji pierwszej awangardy, komentując niejako wszystkie pozostałe prace. Dwa wybrane przez niego obrazy są chyba najbardziej dobitnym przykładem przywołanej powyżej tezy Michela Faucoult - litery przekształcają się w ciąg abstrakcyjnych znaków, a abstrakcja nabiera cech semantycznych.
Powrót
