Wlastimil Hofman - Jestem malarzem myśli i przeżyć

Wlastimil Hofman w 1907 roku, jako pierwszy z Polaków, otrzymał nominację na członka Wienner Secession Galerie, a w 1921 jako drugi Polak (po Oldze Boznańskiej) został członkiem Societe Nationale de Beaux Arts w Paryżu.
 Hofman był jednym z najwybitniejszych polskich malarzy XX wieku, przedstawicielem nurtu symboliczno-alegorycznego okresu Młodej Polski. Tworzył pełne liryzmu kompozycje, często o tematach religijnych ukazywanych w niekonwencjonalny sposób. 
Na szczególną uwagę zasługują jego Madonny (Madonna ze szpakiem, 1909; Koncert, 1910) przedstawiane jako proste, odziane w ludowe stroje chłopki, oderwane na moment od pracy, otoczone wiejskimi dziećmi. Istotnym tematem twórczości Hofmana był wątek modlitwy - jego najsłynniejszy obraz Spowiedź z 1906 roku, ukazujący starego człowieka spowiadającego się przed drewnianym świątkiem Chrystusa z wiejskiej kapliczki, wywołał poruszenie w ówczesnym artystycznym świecie.
 W swoich pracach często podejmował tematykę rodzajową. Malował sceny pokazujące życie na wsi, obrzędy i zwyczaje religijne. W obrazach o treściach symboliczno-baśniowych (Zgubione szczęście, 1919; Pogrzeb ptaszka) artysta wykorzystywał motywy zaczerpnięte mitologii, zestawiał postaci świata realnego z aniołami, satyrami, faunami, udziwnionymi dziećmi ze skrzydłami, przedstawiając ich wspólne zabawy i rozmowy. 
Bardzo ważną i liczącą najwięcej dzieł dziedziną twórczości Hofmana było malarstwo portretowe, stanowiące jego główne źródło utrzymania. Portretował członków rodziny - żonę i matkę - a także przyjaciół (np. Jacka Malczewskiego i Leona Wyczółkowskiego); tworzył wyidealizowane wizerunki dzieci i pełne ekspresji portrety ludzi starych. Ze szczególną pasją malował autoportrety. 

Na wystawie prezentowanych jest ponad 100 prac artysty z polskich zbiorów muzealnych 
(Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze) oraz kolekcji prywatnych. 


Kurator - Małgorzata Ruszkowska-Macur