Władysław Kufko - Dwie rzeczywistości
Wszystkim, podróżującym, wszystkim którzy uważnie patrzą,artysta proponuje; przyjżenie się przestrzeni w której egzystujemy. Te wszystkie otaczające nas światy, oraz te jeszcze nieodkryte, nie nazwane, te nie wyzwolone z nieobecnosci bytu - naprawde istnieja. I stnieja we wspanialym wielkowymiarowym Wszechświecie, który nas otacza. który nas zrodził, pozwolił żyć i który wchłonie nasze istnienia w stosownym momencie - spowrotem. W wiekszosci obrazow artysty Światy te - prowadza ze sobą dialog, rywalizację, walke. Czasami brutalną o sens istnienia, o kierunek ruchu. Być może jest to walka o ideał ŚWIATA i praw nim rządzących. Malarz prowadzi na płótnie wielowarstwową intelektualną grę z widzem i przede wszystkim ze soba samym. Np. w obrazie: PANOPTIKUM: gigantyczna karuzela - ściana- niesie w sobie małe i prawie nieruchome postacie przypominajce bezbarwne larwy,które wyrosły tu bez ingerencji słońca. Z tyłu, w otworach ściany pulsujący i ekspresyjny Pan Uniwersum - zimno przygląda si tym dziwnym stworzeniom.
W :DWOCH POSTACIACH; zupełnie realistycznym obrazie z metalowym okiem, w środku ktorego kran, czy przełącznik w scianie jest dziurą w blekicie przetworzoną w EDEN- ktory staje się UTRACONYM RAJEM, za którym tęsknimy. Kilka kresek, domalowanych farbą - wznoszą obraz na inne płaszczyzny , powstające tu postacie zaczynaja grać grę z widzem i ze sobą nawzajem. Nasuwają się skojarzenia prowadzace do początku sensu i kresu istnienia. Skojarzenia filozoficzne,religijne,socjalne.
Plastyczno-uczuciowy kontrast jest ulubionum zabiegem malarza, polegającym na zderzeniu dwóch światów, konkretnego, realnego, czasami hiperrealistycznego, ze światem metafizycznym,ulotnym,wymarzonym. I w tej metaforze tkwi główna zasada stylu Wladyslawa Kufko.
Powrót
W :DWOCH POSTACIACH; zupełnie realistycznym obrazie z metalowym okiem, w środku ktorego kran, czy przełącznik w scianie jest dziurą w blekicie przetworzoną w EDEN- ktory staje się UTRACONYM RAJEM, za którym tęsknimy. Kilka kresek, domalowanych farbą - wznoszą obraz na inne płaszczyzny , powstające tu postacie zaczynaja grać grę z widzem i ze sobą nawzajem. Nasuwają się skojarzenia prowadzace do początku sensu i kresu istnienia. Skojarzenia filozoficzne,religijne,socjalne.
Plastyczno-uczuciowy kontrast jest ulubionum zabiegem malarza, polegającym na zderzeniu dwóch światów, konkretnego, realnego, czasami hiperrealistycznego, ze światem metafizycznym,ulotnym,wymarzonym. I w tej metaforze tkwi główna zasada stylu Wladyslawa Kufko.
Powrót
