Wielki Tydzień w Galerii Sztuki Polskiej XX w.
Tematyka związana ze Świętami Wielkanocnymi i Wielkim Tygodniem ze względu na duchowe znaczenie była częstym źródłem inspiracji dla artystów i stała się - obok sceny Bożego Narodzenia – jednym z popularniejszych tematów w sztuce religijnej od czasów średniowiecza. Ten szczególny okres Wielkiego Tygodnia i Świąt Wielkanocnych Muzeum Narodowe w Krakowie uświetnia przygotowując specjalny pokaz obrazu o tematyce pasyjnej – Zdjęcie z krzyża Jerzego Unierzyskiego z 1887 roku. Józef Unierzyski (1863-1947) połączył w twórczości umiejętności wyniesione ze studiów w “Scuola Liber” przy Akademii rzymskiej, z naukami, które pobierał w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Jana Matejki – notabene swojego teścia. I mimo, że żył i tworzył w przełomowym okresie dla sztuki polskiej, na zawsze pozostał wierny swoim ideałom artystycznym opartym na wzorach włoskich - ich klasycznej prostocie formy i spokoju kompozycji - podbudowanym matejkowską idealizacją. Z tych źródeł wynikało również jego zamiłowanie do tematów religijnych. Zdjęcie z krzyża malowane w 1887 roku i należące jeszcze do młodzieńczej twórczości Unierzyskiego, jest uważane za najlepsze, najbardziej stylowe i efektowne jego dzieło, które – jak pisano - “wśród szarej i dość jałowej produkcji malarskiej w owych latach […] musiało stać się zdarzeniem w stosunkach malarskich Krakowa. Krytyka wpadła w zachwyt, mistrz Matejko z zadowoleniem przyświadczał, że dzieło tak ogólnym przyjęte aplauzem wyszło z jego majsterszuli”. Unierzyski z akademicką poprawnością rysunku i kompozycji przedstawił scenę, w której Jezus został już zdjęty z krzyża i leży na białym całunie, tak jak w scenach przedstawiających opłakiwanie. W obrazie zwraca uwagę nastrój łączący harmonię, spokój i sentyment z odpowiednim akcentem dramatyczności uzyskanej poprzez nieco przesadną teatralność gestów.
Powrót
Powrót