Wideryński - Fizjografie
FIZJOGRAFIE − PORTRETY JAKO OBLICZA PRZYRODY
Nowa kolekcja fotografii portretowej Mariusza Wideryńskiego to „Fizjografie”. Osobliwą doskonałością „Fizjografii” jest próbą syntezy. Polega ona na pokazaniu skadrowanych zjawisk przyrody jako jej unikalnego oblicza, w bezpośrednim połączeniu z wizerunkami twarzy osób publicznie rozpoznawanych. Oglądam kilkadziesiąt dzieł. Zawsze dwa kwadraty, portret i pejzaż. Niektóre skomponowane tak, że tworzą harmonijną jedność z zatarciem granicy technicznej. Ale w sztuce, w dziele artystycznym, nie ma granic. Granice są w umyśle widza-odbiorcy. Wymiary wszystkich prac są jednakowe a blask na obrazach tworzą biel i czerń. Twarze wybrane do kolekcji tworzą humanistyczny pejzaż ze śladami doświadczeń, a przyroda fascynuje odsłanianą intymnością. Na sylwetkach bohaterów światło wniosło wibracje, które fotografia przemieniła w pomnikowe upostaciowienie. „Fizjografie” przypominają instrumenty w orkiestrze nowej generacji, które pod batutą maestro Wideryńskiego grają dla indywidualnych wyobraźni. Piękno przyrody ukazuje prawdę w portretach osobistych. Na „Fizjografiach” dostrzegam prawdę. Prawdę Portretującego. Bez prawdy sztuka nie istnieje. Dostrzeganie tej osobliwej prawdy, prawdy dzieła fotograficznego staje się przy „Fizjografiach” możliwe i szczęśliwe. Znajomość twarzy i aprobata dla wyrazu bohaterów tych fotografii prowadzi ku wewnętrznej radości. Wielokrotnie obejrzałem kolekcję „Fizjografii”, z różnym czasem wpatrywania się w utwory, ale i świadomym skupieniem dla każdej kompozycji. Na ekranie powiększałem format portretów, dążyłem do odczytania intencji autora i pokazanych szczegółów kompozycji. Zastanawiam się, czy to możliwe, że artysta sam stworzył wszystkie te fotografie. Może On je znalazł i teraz dzieli się swoim szczęśliwym odkryciem? Wnikliwa analiza światła, które umiejętnie wydobywa walory podjętych tematów, pozwala na stwierdzenie z pełną odpowiedzialnością, że „Fizjografie” to utwór Mariusza Wideryńskiego, który zatrzyma uwagę oglądających na dłużej niż ogląda się fotografie współczesne.
Żałuję, że fotografie nie są delikatnie sygnowane, numerowane i podwójnie datowane. Oglądający zrozumiałby, że fotografia artystyczna to proces a kolekcja autorska powstaje, podobnie jak w pracowniach malarskich, przez wiele lat. /ładysław Serwatowski/
FIZJOGRAFIE…
Od wielu lat zajmuję się fotografią portretową. Kiedyś była to swego rodzaju notatka fotograficzna i zapis powstający bez konkretnego planu. Z czasem okazała się świadomym działaniem, chęcią zatrzymania czasu, zapisania obserwacji, spostrzeżeń oraz uchwycenia obiektywem aparatu czegoś pozornie nieuchwytnego. Oczy, zmarszczki, układ ust oraz mimika twarzy dokładnie opisują emocje, stan ducha - a w końcu bagaż osobistych przeżyć. Każda twarz jest inna, wyjątkowa, każda na miarę życiowych doświadczeń i cech charakteru emanuje innymi informacjami. Każda tworząc niezwykły pejzaż bez wątpienia jest lustrem właściciela.
Równolegle z fascynacją portretem od zawsze wielkie znaczenie ma dla mnie fotografia krajobrazu. Pierwsze pejzaże były rejestracją miejsca,
jego uroku i kolorytu. Z czasem zacząłem poszukiwać sytuacji plenerowych odpowiadających moim emocjom, stosownie wybrany motyw, czas fotografowania i światło pozwalały na wyrażenie ich za pomocą fotograficznego obrazu. Próba opisania osobowości portretowanych postaci poprzez zastawienie portretu z pejzażem, jako dwóch spójnych formalnie
i znaczeniowo elementów, stała się osobistym wyzwaniem. /Mariusz Wideryński/
Powrót
