Wernakularność

Wystawa jest naszym alfabetem codziennych zjawisk, polem odniesienia, rezerwuarem form i technik. Wernakularny to jeszcze mało powszechnie przyswojone określenie, choć jest związane właśnie z potocznością. Odnosi się do lokalności - jej języka powszedniej komunikacji, ale także lokalnej wiedzy, technologii i lokalnego sposobu obrazowania. Dziś mówimy dla przykładu o architekturze wernakularnej, takiejż fotografii czy projektowaniu wizualnym, a wybrana jako temat wystawy głównej przynosi labirynt prac materialnych, wideo, malarskich, rzeźbiarskich i tkanin oraz aktywności artystycznych związanych z obiektami znalezionymi, tworami przyrody, technikami i technologiami codzienności, powszechnymi materiałami i czynnościami. Układa wizualny słownik dnia powszedniego pokazujc związek pomiędzy lokalnością i relacyjnością.

Obiektem zainteresowania i namysłu są znaleziska przyrodnicze takie jak rośliny i kamienie czy lokalne barwniki - estetyka przedmiotów znalezionych i ich zdolność generowania nowych form.