W (jak Warszawa). Alfabet Kroniki w Berlinie
Premiera książki WARSZAWA NIE ISTNIEJE + prace Mikołaja Długosza, Markku Peltoli, Marcina Chomickiego, Maurycego Gomulickiego i Jarosława Kozakiewicza. A także ujawnienie pozostałych liter alfabetu, czyli preview projektu Kroniki. Prezentują: Sebastian Cichocki i Bogna Świątkowska.
WARSZAWA NIE ISTNIEJE to wystawa jako książka (jeden z 3 tomów antologi W, wydanych przez Fudację Bęc Zmiana). Zaproszeni artyści i dizajnerzy, zarówno ci, którzy nigdy w życiu nie odwiedzili Warszawy, jak i ci, którzy zapamiętali ją z krótkich, niezobowiązujących wizyt, poproszeni zostali o porzucenie badawczych metod na rzecz beztroskich fantazji o pewnym mieście, leżącym gdzieś we Środkowo-Wschodniej Europie. Fikcyjni przewodnicy po Warszawie użyli swojej n i e w i e d z y, opierając się głównie na konfabulacjach, snach, domysłach, plotkach. To opowieść o jego zaułkach, mieszkańcach, wybudowanej i niewybudowanej architekturze, skrywanych tajemnicach i pełzających koszmarach.
Artyści biorący udział w projekcie: Bas van Beek, Daniela Brahm, Pavel Büchler, Caner Büyükgökmen, Yane Calovski, Lawrence English, Cevdet Erek, Bjorn Hegardt (rysunek u góry), Little Warsaw, Rainer Ganahl, Scott Hayes, Hristina Ivanoska, Wolfgang Mahler, Antje Majewski, Nikoleta Marković, Marko Mäetamm, Hatake Nakemura, Ahmet Ögüt, Anu Pennanen, Khaled D. Ramadan, Markku Peltola, Sean Snyder, Nedko Solakov, Franziska Wicke, Florian Zeyfan.
Alfabet to projekt realizowany przez Kronikę, na zaproszenie Polskiego Instytutu w Berlinie, podczas 5. Berlin Biennale. Jest to program w 24 punktach, odpowiadający 24 literom alfabetu, którym przyporządkowano różne hasła kluczowe dla funkcjonowania tej instytucji w ostatnich latach. Są to miejsca (Górny Śląsk, Turcja, Skopje czy Warszawa), tematy (dom, muzeum, instrukcja) a także kierunki poszukiwań, wskazujące na zainteresowanie praktykami konceptualnymi lat 60 i 70. jak i sztuką zorientowaną społecznie. Hasłom przypisane są zarówno wystawy, wydawnictwa, jak i zdarzenia o bardziej efemerycznej formie: pokazy filmowe, interwencje w przestrzeni publicznej, tymczasowa księgarnia i realizacja nowych prac w Berlinie. Osią projektu jest długofalowy projekt Andrzeja Tobisa „A-Z (Gabloty edukacyjne)” – „re-make” ilustrowanego słownika polsko-niemieckiego z lat 50. który zaprezentowany zostanie w Instytucie Polskim w Berlinie.
Powrót
WARSZAWA NIE ISTNIEJE to wystawa jako książka (jeden z 3 tomów antologi W, wydanych przez Fudację Bęc Zmiana). Zaproszeni artyści i dizajnerzy, zarówno ci, którzy nigdy w życiu nie odwiedzili Warszawy, jak i ci, którzy zapamiętali ją z krótkich, niezobowiązujących wizyt, poproszeni zostali o porzucenie badawczych metod na rzecz beztroskich fantazji o pewnym mieście, leżącym gdzieś we Środkowo-Wschodniej Europie. Fikcyjni przewodnicy po Warszawie użyli swojej n i e w i e d z y, opierając się głównie na konfabulacjach, snach, domysłach, plotkach. To opowieść o jego zaułkach, mieszkańcach, wybudowanej i niewybudowanej architekturze, skrywanych tajemnicach i pełzających koszmarach.
Artyści biorący udział w projekcie: Bas van Beek, Daniela Brahm, Pavel Büchler, Caner Büyükgökmen, Yane Calovski, Lawrence English, Cevdet Erek, Bjorn Hegardt (rysunek u góry), Little Warsaw, Rainer Ganahl, Scott Hayes, Hristina Ivanoska, Wolfgang Mahler, Antje Majewski, Nikoleta Marković, Marko Mäetamm, Hatake Nakemura, Ahmet Ögüt, Anu Pennanen, Khaled D. Ramadan, Markku Peltola, Sean Snyder, Nedko Solakov, Franziska Wicke, Florian Zeyfan.
Alfabet to projekt realizowany przez Kronikę, na zaproszenie Polskiego Instytutu w Berlinie, podczas 5. Berlin Biennale. Jest to program w 24 punktach, odpowiadający 24 literom alfabetu, którym przyporządkowano różne hasła kluczowe dla funkcjonowania tej instytucji w ostatnich latach. Są to miejsca (Górny Śląsk, Turcja, Skopje czy Warszawa), tematy (dom, muzeum, instrukcja) a także kierunki poszukiwań, wskazujące na zainteresowanie praktykami konceptualnymi lat 60 i 70. jak i sztuką zorientowaną społecznie. Hasłom przypisane są zarówno wystawy, wydawnictwa, jak i zdarzenia o bardziej efemerycznej formie: pokazy filmowe, interwencje w przestrzeni publicznej, tymczasowa księgarnia i realizacja nowych prac w Berlinie. Osią projektu jest długofalowy projekt Andrzeja Tobisa „A-Z (Gabloty edukacyjne)” – „re-make” ilustrowanego słownika polsko-niemieckiego z lat 50. który zaprezentowany zostanie w Instytucie Polskim w Berlinie.
Powrót
