Vincent Delbrouck - Beyond History. Havana 1998-2006
6 lutego 2009 roku w krakowskiej Galerii ZPAF i S-ka odbędzie się wernisaż wystawy fotograficznej Beyond History. 1998-2006 Vincentego Delbroucka. Wystawa łączy bezpośredniość i szorstkość migawek z charakterystyczną estetyką. Piękno i rzeczywistość, niekiedy ponura, łączą się w jedno. Trudno o lepsze określenie niż poetycki dokument. Niektórym obrazy mogą wydać się ponure. Ale byłoby poważnym błędem uznać te obrazy za nihilistyczne.
Beyond History to manifest przeciwko nihilizmowi i hołd złożony witalnej sile młodości, w tym sensie, jest to rzeczywistość uniwersalna. Wyjaśnia nam jak żyją młodzi Kubańczycy. Bez ograniczeń naszej perspektywy i bez skrępowania wzniosłym dyskursem światowej polityki.
"Znany slogan “To co prywatne jest polityczne” można rozumieć na wiele różnych sposobów. Vincent Delbrouck tworzy obrazy, które są – na poziomie oczywistym – związane z prywatną sferą życia. W swoich zdjęciach używa retoryki migawki, którą najprościej skojarzyć z amatorskim, codziennym robieniem zdjęć. Oświetlenie, cięcie, pozy, kąt robienia zdjęcia, otoczenie, kadr i upozowanie – wszystkie te elementy tworzą część wizualnego dyskursu, którego używa Delbrouck by przekazać widzom naturę związku, który istnieje między nim a osobą fotografowaną. Większość jego zdjęć zakłada bliską, często nawet intymną więź między fotografem a osobą na zdjęciu, która z kolei traci ststus “przedmiotu wystawionego na widok publiczny” i staję się podmiotem. Retoryka obrazów Delbrouck’a nadaje tym podmiotom moc sprawczą gdy spoglądają z powrotem na nas, nie tylko w sensie konkretnym ale I symbolicznym.
Poza obrazami fotograficznymi, Delbrouck przedstawia swój materiał artystyczny w postaci, która podkreśla osobisty, subiektywny punkt widzenia, który artysta przybiera w swoich zdjęciach. Układa je w książkę przypominającą pamiętnik, jeden z najintymniejszych i najbardziej subiektywnych form wyrazu. Zamienia swoje własne zdjęcia w kolaże dodając do nich osobiste uwagi, rysunki i inne materiały. Zdjęcia stają się częścią dyskursu wizualnego, w którym znaczenie pojedynczego ujęcia definiowane jest poprzez kontekst, który tworzy reszta obrazu.
Te dzienniki dokumentują podróże I życie Delbrouck’s, w których jego osoba, jako artysta jest niemalże nie do odróżnienie od jego “prywatnej” osoby. Dzienniki są także dokumentacją jego osobistych doświadczeń i mogą być wyrazistym materiałem dla pamięci. Odbiorcy mogą dzielić doświadczenia z artystą, jeżeli potrafią sami w pewnym stopniu zmobilizować swoje doświadczenia i wspomnienia patrząc na ten pamiętnik.
To oczywiście tylko niektóre aspekty tego, jak Delbrouckowi udaje się zdefiniować od nowa ideę dokumentu w sposób subiektywny. " /Katalin Timar?
Powrót
