Ulice i zaułki dawnego Poznania Plac Wolnosci

Cykl wystaw prezentujących dzieje poznańskich dzielnic może poszczycić się już długą tradycją. Każda z tych ekspozycji cieszyła się wielkim zainteresowaniem wśród zwiedzających.Po historii Wildy, Jeżyc, Chwaliszewa, Śródki, Łazarza, Głównej oraz ulic: Grunwaldzkiej i św. Marcin, zaprezentowana zostanie wystawa o Placu Wolności. Dziewiąta ekspozycja z cyklu „Ulice i zaułki dawnego Poznania” będzie zarazem pierwszą ukazującą historię samego placu, od momentu jego powstania na początku XIX w. aż do współczesności.
Obecny Plac Wolności powstała na terenie dawnego przedmieścia nazywanego Muszą Górą. W tym miejscu na początku XVI w. źródła wzmiankują o pojedynczych zabudowaniach na tym terenie. W latach 60-tych XVI w. Musza Góra była już osadą i z kilkudziesięcioma gospodarstwami i od końca wieku podlegała jurysdykcji miejskiej. w I połowie XVII wieku osada zaczęła nabierać charakteru miejskiego jako przedmieście Poznania.. W połowie XVII w. Musza Góra została spalona przez Szwedów podczas Potopu. Życie powróciło na przedmieście dopiero w latach 70. XVIII w. nazywane wówczas Myszą Górą
Po 1793 r. Poznań znalazł się pod zaborem pruskim. W rozwijającym się mieście zaistniała konieczność utworzenia alternatywnego wobec Starego Rynku placu targowego. W wieku XVIII w. tereny dzisiejszego Placu Wolności należały do Nepomucena Dobrzyckiego, właściciela majątku w Pamiątkowie. Dlatego miejsce to nosiło nazwę Placu Dobrzyckiego. Władze pruskie w 1784 r. zakupiły ów teren i zorganizowały w tym miejscu drugie targowisko miejskie nazywane początkowo Neuer Markt a niebawem od 1796 placem Wilhelmowskim, od przylegającej do niego reprezentacyjnej ulicy o charakterze promenadowym - Wilhelmowskiej.Z upływem lat wokół placu wznoszono kamienice, hotele, instytucje publiczne, sklepy etc. Nowy rozdział w historii placu rozpoczął się wraz z odzyskaniem przez Polskę niepodległości. To właśnie tam – wieczorem 27 grudnia1918 rozpoczęło się zwycięskie powstanie, które przywróciło Wielkopolsce niepodległość po ponad stuletnim panowaniu pruskim.. Na placu miały miejsce pierwsze polskie uroczystości wojskowe w wyzwolonym Poznaniu – 26 stycznia 1919 r. Plac został przebudowanym i od 1923 roku zyskał nowe oblicze. Do tej właśnie formy nawiązuje obecna forma tego miejsca . Plac tętnił życiem stając się sercem Poznania okresu dwudziestolecia, miejscem tradycyjnych spacerów i towarzyskich spotkań mieszkańców miasta. W dni powszednie tętnił handel natomiast w niedziele, gdy wracające z mszy, odświętnie ubrane, przykładnie trzymające się pod rękę pary małżeńskie wymieniały ukłony z przechodzącymi znajomymi. odbywała się tu prawdziwa rewia mody. Tradycyjnie rozbrzmiewały dźwięki koncertów orkiestr wojskowych. Podczas walk o wyzwolenie Poznania , na przełomie stycznia i lutego 1945 zabudowa placu została w znacznym stopniu zniszczona. W latach 50. XX odbudowano plac z zunifikowanej formie. I dopiero gruntowna przebudowa placu w roku 2005 nawiązała do stanu sprzed wojny.
Na wystawie zaprezentowany został taki obraz placu, który dziś już nie istnieje. Obrazują go liczne stare fotografie, pocztówki, gwasze, rysunki, ryciny i obrazy. Zwiedzający poznają historię poszczególnych domów oraz materialne pamiątki po ich mieszkańcach. Zgromadzone na wystawie eksponaty ilustrują wygląd i funkcjonowanie czynnych na jego terenie takich instytucji publicznych, jak: banki, hotele, kina, teatry itp. Piękne ilustrowane cenniki z przełomu XIX i XX w., ukazują niezwykle bogatą ofertę towarową znajdujących się na placu domów handlowych, wielkich i renomowanych sklepów oraz lokali gastronomicznych. W osobnym dziale przedstawione zostały fotografie i reprodukcje starych gazet, dokumentujące odbywające się na placu uroczyste apele, capstrzyki i parady wojskowe, koncerty i przedstawienia oraz manifestacje patriotyczne mieszkańców miasta w okresie międzywojennym.


Powrót