Twórczość Bertholda Frantza Hellingratha (1877-1954) w zbiorach polskich
Ekspozycja składa się ze 185 prac artysty oraz pamiątek w postaci listów, katalogów wystaw w Gdańsku sprzed ponad 100 lat, biletów wstępu na wystawy, zaproszeń etc. Wystawie towarzyszy wydany w dwóch tomach dwujęzyczny, bogato ilustrowany blisko 300 stronicowy katalog wraz z artykułami między innymi na temat twórczości artysty, krótką charakterystyką Gdańska na przełomie epok oraz wykazem albumów Hellingratha.
Wystawa jest wspomnieniem o Gdańsku, tym nieistniejącym i tym zachowanym sprzed prawie 100 lat. Zaprezentuje nie eksponowane wcześniej prace artysty wywodzące się z różnych dziedzin artystycznych. Oprócz prac graficznych, z których znany jest Hellingrath, ukażą się prace olejne, akwarele, gwasze, pastele a nawet rzeźba – prawdopodobnie portret żony artysty. Publiczność zaskoczą realizacje projektów tzw. małej formy, czyli banknoty oraz znaczki. Jego prace można będzie także podziwiać na widokówkach i kartach pocztowych. Dodatkową atrakcją ekspozycji będzie możliwość obejrzenia dzieł „małej formy” w dużym powiększeniu za pomocą specjalnie sprowadzonych na wystawę szkieł powiększających oraz prezentacji multimedialnych złożonych z filmów współczesnych Hellingrathowi oraz materiałów na temat życia i twórczości mistrza.
Do tej pory oczom szerszej publiczności ukazywały się głównie akwaforty ukazujące widoki Gdańska tego, dlatego prezentowana ekspozycja będzie wyjątkowa już ze względu samej różnorodności prezentowanych prac, jak i sposobu ich eksponowania.
Artysta, gdańszczanin, Berthold Frantz Hellingrath (1877-1954) znany jest przede wszystkim ze swoich akwafort przedstawiających widoki miast. Jego osoba od wielu lat cieszy się nie słabnącym zainteresowaniem muzealników, kolekcjonerów i ludzi związanych ze sztuką. Mimo to o nim samym wiadomo niewiele. Spośród technik graficznych stosował równie często akwatintę oraz litografię piórkową i barwną. Z technik malarskich najchętniej wybierał akwarelę, gwasz i techniki olejne. Niezwykle cenione są wśród kolekcjonerów jego pocztówki – akwaforty, wyciskane z płyty, jak również serie pocztówek i kart pocztowych z widokami Gdańska na podstawie akwareli, gwaszy, akwafort i litografii. Artysta projektował znaczki pocztowe i banknoty. Zachowały się szkicowniki artysty prezentujące, poza niezwykłymi widokami miast, które Hellingrath zwiedzał przy różnych okazjach, portrety przygodnie napotkanych ludzi oraz przyjaciół. Znany jest także jako rzeźbiarz. Berthold Hellingrath był uczestnikiem wystaw zbiorowych, pedagogiem i podróżnikiem oraz niezłomnym obserwatorem i sprawozdawcą codziennego życia miast i ich mieszkańców. Pozostawił po sobie również wspomnienia, opublikowane w częściach już po śmierci artysty. Urodzony w Elblągu, dzieciństwo i młodość spędził w Gdańsku, z przerwą na studia artystyczne. Najpierw studiował w Królewskiej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Dreźnie i w Szkole Rzemiosł Artystycznych w Monachium, a następnie ponownie w Dreźnie, gdzie otrzymał dyplom Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po studiach sławę przyniosły mu akwaforty z widokami miast, przede wszystkim Gdańska, Torunia, Grudziądza, Sopotu, Tczewa, Drezna, Berlina itd. Próbował sił w malarstwie, malował i wystawiał z grupami ekspresjonistów niemieckich. Uznanie jednak znalazł jedynie za swoje prace graficzne i to one ugruntowały jego pozycję i przyniosły korzyści majątkowe. Jako uznany i dojrzały artysta – grafik, ze względu na ilość zleceń, osiadł wraz z żoną w Gdańsku. Z powodu kłopotów finansowych w 1925 roku opuścił rodzinne miasto i przyjął posadę pedagoga na Politechnice w Hanowerze. Tam pozostał aż do śmierci w 1954 roku.
Powrót
Wystawa jest wspomnieniem o Gdańsku, tym nieistniejącym i tym zachowanym sprzed prawie 100 lat. Zaprezentuje nie eksponowane wcześniej prace artysty wywodzące się z różnych dziedzin artystycznych. Oprócz prac graficznych, z których znany jest Hellingrath, ukażą się prace olejne, akwarele, gwasze, pastele a nawet rzeźba – prawdopodobnie portret żony artysty. Publiczność zaskoczą realizacje projektów tzw. małej formy, czyli banknoty oraz znaczki. Jego prace można będzie także podziwiać na widokówkach i kartach pocztowych. Dodatkową atrakcją ekspozycji będzie możliwość obejrzenia dzieł „małej formy” w dużym powiększeniu za pomocą specjalnie sprowadzonych na wystawę szkieł powiększających oraz prezentacji multimedialnych złożonych z filmów współczesnych Hellingrathowi oraz materiałów na temat życia i twórczości mistrza.
Do tej pory oczom szerszej publiczności ukazywały się głównie akwaforty ukazujące widoki Gdańska tego, dlatego prezentowana ekspozycja będzie wyjątkowa już ze względu samej różnorodności prezentowanych prac, jak i sposobu ich eksponowania.
Artysta, gdańszczanin, Berthold Frantz Hellingrath (1877-1954) znany jest przede wszystkim ze swoich akwafort przedstawiających widoki miast. Jego osoba od wielu lat cieszy się nie słabnącym zainteresowaniem muzealników, kolekcjonerów i ludzi związanych ze sztuką. Mimo to o nim samym wiadomo niewiele. Spośród technik graficznych stosował równie często akwatintę oraz litografię piórkową i barwną. Z technik malarskich najchętniej wybierał akwarelę, gwasz i techniki olejne. Niezwykle cenione są wśród kolekcjonerów jego pocztówki – akwaforty, wyciskane z płyty, jak również serie pocztówek i kart pocztowych z widokami Gdańska na podstawie akwareli, gwaszy, akwafort i litografii. Artysta projektował znaczki pocztowe i banknoty. Zachowały się szkicowniki artysty prezentujące, poza niezwykłymi widokami miast, które Hellingrath zwiedzał przy różnych okazjach, portrety przygodnie napotkanych ludzi oraz przyjaciół. Znany jest także jako rzeźbiarz. Berthold Hellingrath był uczestnikiem wystaw zbiorowych, pedagogiem i podróżnikiem oraz niezłomnym obserwatorem i sprawozdawcą codziennego życia miast i ich mieszkańców. Pozostawił po sobie również wspomnienia, opublikowane w częściach już po śmierci artysty. Urodzony w Elblągu, dzieciństwo i młodość spędził w Gdańsku, z przerwą na studia artystyczne. Najpierw studiował w Królewskiej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Dreźnie i w Szkole Rzemiosł Artystycznych w Monachium, a następnie ponownie w Dreźnie, gdzie otrzymał dyplom Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po studiach sławę przyniosły mu akwaforty z widokami miast, przede wszystkim Gdańska, Torunia, Grudziądza, Sopotu, Tczewa, Drezna, Berlina itd. Próbował sił w malarstwie, malował i wystawiał z grupami ekspresjonistów niemieckich. Uznanie jednak znalazł jedynie za swoje prace graficzne i to one ugruntowały jego pozycję i przyniosły korzyści majątkowe. Jako uznany i dojrzały artysta – grafik, ze względu na ilość zleceń, osiadł wraz z żoną w Gdańsku. Z powodu kłopotów finansowych w 1925 roku opuścił rodzinne miasto i przyjął posadę pedagoga na Politechnice w Hanowerze. Tam pozostał aż do śmierci w 1954 roku.
Powrót
