Transtkanina. W kręgu PWSSP i ASP w Łodzi
wernisaż: 21 maja 2007, godz. 19.30
Wystawa odnosi się zarówno do niedawnej historii, jak i teraźniejszości. Jest próbą skomentowania w oparciu o środowisko artystów związanych z Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych, a obecnie Akademią Sztuk Pięknych w Łodzi, fenomenu zaistnienia w latach 60. i 70. tkaniny jako autonomicznej formy sztuki.
Jak wyglądał początek tej drogi w środowisku artystów łódzkich, jaką rolę spełniła w niej łódzka uczelnia i co jest obecnie obszarem penetracji i zainteresowania studentów i młodych absolwentów związanych z ASP? – wystawą tą chcielibyśmy stworzyć przestrzeń do dyskusji. Z jednej strony ekspozycja prezentuje artystów i pedagogów związanych z uczelnią w latach 50., 60., 70. i 80., dzisiaj nieżyjących lub z racji wieku już na ASP niewykładających. Ponieważ w historii nauczania projektowania tkaniny użytkowej i tkaniny artystycznej w łódzkiej uczelni zapisało się wiele wybitnych postaci, ekspozycja jest jedynie przypomnieniem kilkunastu spośród nich, a jednym z kryteriów wyboru była dostępność w kolekcjach muzealnych i prywatnych ich dzieł.
Główną część ekspozycji tworzą prace studentów i absolwentów uczelni po roku 2000, ze wszystkich istniejących w ASP pracowni tkaniny, kilku rzeźby, jednej pracowni kompozycji oraz trzech pracowni biżuterii. Taki sposób skonstruowania wystawy daje możliwość pokazania rodzaju „osi artystyczno-dydaktycznej” a także „osi pokoleniowej” pomiędzy poprzednimi generacjami pedagogów, które obszar sztuki dla tkaniny zdobyły, a młodymi ludźmi – artystami i projektantami – którzy z tego korzystają i chcą zademonstrować, w jaki sposób to czynią.
Powrót
Wystawa odnosi się zarówno do niedawnej historii, jak i teraźniejszości. Jest próbą skomentowania w oparciu o środowisko artystów związanych z Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych, a obecnie Akademią Sztuk Pięknych w Łodzi, fenomenu zaistnienia w latach 60. i 70. tkaniny jako autonomicznej formy sztuki.
Jak wyglądał początek tej drogi w środowisku artystów łódzkich, jaką rolę spełniła w niej łódzka uczelnia i co jest obecnie obszarem penetracji i zainteresowania studentów i młodych absolwentów związanych z ASP? – wystawą tą chcielibyśmy stworzyć przestrzeń do dyskusji. Z jednej strony ekspozycja prezentuje artystów i pedagogów związanych z uczelnią w latach 50., 60., 70. i 80., dzisiaj nieżyjących lub z racji wieku już na ASP niewykładających. Ponieważ w historii nauczania projektowania tkaniny użytkowej i tkaniny artystycznej w łódzkiej uczelni zapisało się wiele wybitnych postaci, ekspozycja jest jedynie przypomnieniem kilkunastu spośród nich, a jednym z kryteriów wyboru była dostępność w kolekcjach muzealnych i prywatnych ich dzieł.
Główną część ekspozycji tworzą prace studentów i absolwentów uczelni po roku 2000, ze wszystkich istniejących w ASP pracowni tkaniny, kilku rzeźby, jednej pracowni kompozycji oraz trzech pracowni biżuterii. Taki sposób skonstruowania wystawy daje możliwość pokazania rodzaju „osi artystyczno-dydaktycznej” a także „osi pokoleniowej” pomiędzy poprzednimi generacjami pedagogów, które obszar sztuki dla tkaniny zdobyły, a młodymi ludźmi – artystami i projektantami – którzy z tego korzystają i chcą zademonstrować, w jaki sposób to czynią.
Powrót
