Tomasz Milanowski - Malarstwo

Malarstwo Tomasza Milanowskiego posiada walor dekoracyjny i estetyzujący. Prostota środków wyrazu pogłębia w nim siłę ekspresji. Podobnie jak w muzyce, gdzie siedem nut zestawionych w różnych wzajemnych relacjach daje niewyobrażalne bogactwo. Genezę obrazów Tomasza Milanowskiego można wywieść z XVII wiecznego malarstwa flamandzkiego. Tętniące życiem XVII wieczne kompozycje kwiatowe przekształcone zostały we floralny ornament, którego linie wyrażają witalność i?niepohamowaną radość życia. Kwiaty Milanowskiego wyrastają w ogrodzie dzieciństwa, to znaki, symbole w archetypiczny sposób odwołujące się do wartości pierwotnych. Kwiaty wyobrażeniowe, zarazem jakby pierwsze - podświadomie odwołują się do poszukiwań Edenu.

Obrazy można odczytać jako podarunek dla chorej cywilizacji, zaklęcie chroniące przed utratą pierwotnych wartości i wiary w istnienie raju. Bogata w niuanse kolorystyczne paleta wprowadza intelektualny ład. Także faktura ma swoje znaczenie. Grubo kładziona farba wprowadza trzeci wymiar, a co za tym idzie efekty światłocieniowe. Odnosimy wrażenie, że wraz z artystą podążamy przez labirynt wewnętrznych poszukiwań. 30 wersji tego samego motywu to chęć znalezienia doskonałości. To także zabieg graficzny zaczerpnięty z obrazów Warhola, a?może z „obrazów prefabrykowanych” przenikających do codziennego życia za sprawą reklamy, kolorowych magazynów i filmu. W przewrotny sposób, czerpiąc z?szumu cywilizacyjnego, artysta każe nam się zatrzymać. Poprzez łatwy w odbiorze znak odsyła nas do rewirów podświadomości, gdzie czeka nas estetyczne ukojenie.


Powrót