Tomasz Baran - Heavy Metal

Obraz jest jak lustro. Zachowuje zasadę mimesis, choć nie naśladuje rzeczywistych form. To rzeczywistość odbija się w obrazie. Dzieło sztuki jest przedmiotem opowiadającym o samym sobie oraz o tym, co go otacza. Odbita, zniekształcona rzeczywistość traci swoją substancję, materia staje się coraz lżejsza. Nie wiemy czy poznajemy, czy udajemy, że coś poznajemy, czy poznajemy złudzenie. Materialność dzieła utwierdza się i zatraca, zależna jest od punktu widzenia. Wirtualna rzeczywistość emocji, pragnień i obrazów zdaje się być jednym obszarem, do którego mamy bezpośredni dostęp - zyskuje na (pozornej) realności, rzeczywistość zewnętrza rozpada się na kwanty i kwarki. Materia jawi się jako wirująca i nieprzewidywalna pustka, z której obiekty wyłaniają się samowolnie i z równą nonszalancją znikają. Sztuka nie służy jednak poznaniu. Jest wyrazem fascynacji nieprzerwaną cyrkulacją form, przygodnością, wyłanianiem się i rozpadem.

Kurator - Przemysław Chodań