Tomasz Bachanek - Bachanalia
Bachus jest królem malarskiego świata Tomasza Bachanka. Zamieszkały przez roznegliżowane, o zalotnych spojrzeniach kobiety, przyciąga do siebie męski ród. Kobiety tańczą, śpiewają, towarzyszą grom i rozmowom, dbają o pełne kielichy.
Bachus jest królem malarskiego świata Tomasza Bachanka. Zamieszkały przez roznegliżowane, o zalotnych spojrzeniach kobiety, przyciąga do siebie męski ród. Kobiety tańczą, śpiewają, towarzyszą grom i rozmowom, dbają o pełne kielichy. Tylko czasem spuszczają, niby niewinnie, wzrok. W uwodzeniu pomagają im pośrednicy – muzykanci i aktorzy z amatorskich trup. Tłem dla Bachanaliowych uciech są szczelnie wypełnione rekwizytami wnętrza. Zdaje się , że utrzymuje się w nich wielki gorąc, od flirtów i namiętności. Może weszliśmy do hiszpańskiej knajpki, może staliśmy się świadkami karnawałowej błazenady, a może Bachus tylko odzywa się na chwilę przywołany gongiem w teatrze albo odsłoną purpurowej kotary kabaretu. Tomasz Bachanek swobodnymi ruchami maluje swój radosny świat. Rozedrganą kompozycją podkreśla jego wigor, ale i przemijalność. Zgaśnie ciepłe światło. Goście zalotnie za chwilę się rozejdą. I wrócą. Ożyje fortepian. Zapełnią się dzbany. Przyjdzie pora na nowe opowieści z serii Bachanaliów. Przebudzą się te barwne motyle. /Karolina Prewęcka/
Powrót
Bachus jest królem malarskiego świata Tomasza Bachanka. Zamieszkały przez roznegliżowane, o zalotnych spojrzeniach kobiety, przyciąga do siebie męski ród. Kobiety tańczą, śpiewają, towarzyszą grom i rozmowom, dbają o pełne kielichy. Tylko czasem spuszczają, niby niewinnie, wzrok. W uwodzeniu pomagają im pośrednicy – muzykanci i aktorzy z amatorskich trup. Tłem dla Bachanaliowych uciech są szczelnie wypełnione rekwizytami wnętrza. Zdaje się , że utrzymuje się w nich wielki gorąc, od flirtów i namiętności. Może weszliśmy do hiszpańskiej knajpki, może staliśmy się świadkami karnawałowej błazenady, a może Bachus tylko odzywa się na chwilę przywołany gongiem w teatrze albo odsłoną purpurowej kotary kabaretu. Tomasz Bachanek swobodnymi ruchami maluje swój radosny świat. Rozedrganą kompozycją podkreśla jego wigor, ale i przemijalność. Zgaśnie ciepłe światło. Goście zalotnie za chwilę się rozejdą. I wrócą. Ożyje fortepian. Zapełnią się dzbany. Przyjdzie pora na nowe opowieści z serii Bachanaliów. Przebudzą się te barwne motyle. /Karolina Prewęcka/
Powrót
