Teresa Starzec - Malarstwo
Na wystawie w krakowskiej Galerii Pokaz Teresa Starzec zaprezentuje dużych formatów obrazy z ostatnich lat. Wszystkie prezentują motyw, do którego malarka nieustannie powraca. Łódkowata forma ukośnie przecinając płaszczyznę szczelnie wypełnia przestrzeń każdego obrazu. Minimalizm abstrakcyjny obrazów Teresy Starzec jest mocno osadzony w naturze – inspiracją był rzeczywisty pejzaż, oczko wodne, fragment rozlewiska Narwi. Artystka na wystawie celowo pokazuje tylko ten jeden temat by podkreślić najbardziej istotny w jej twórczości wątek - wieloletnie studia nad barwą, nasyceniem, światłem i zawartymi w nich emocjami. Teresa Starzec mówi, że w jej malarstwie najważniejsza jest relacja kolorów, ich wzajemne polaryzowanie, poszukiwanie harmonii, malowanie malarstwa
Na wystawie w krakowskiej Galerii Pokaz Teresa Starzec zaprezentuje dużych formatów obrazy z ostatnich lat. Wszystkie prezentują motyw, do którego malarka nieustannie powraca. Łódkowata forma ukośnie przecinając płaszczyznę szczelnie wypełnia przestrzeń każdego obrazu. Minimalizm abstrakcyjny obrazów Teresy Starzec jest mocno osadzony w naturze – inspiracją był rzeczywisty pejzaż, oczko wodne, fragment rozlewiska Narwi. Artystka na wystawie celowo pokazuje tylko ten jeden temat by podkreślić najbardziej istotny w jej twórczości wątek - wieloletnie studia nad barwą, nasyceniem, światłem i zawartymi w nich emocjami. Teresa Starzec mówi, że w jej malarstwie najważniejsza jest relacja kolorów, ich wzajemne polaryzowanie, poszukiwanie harmonii, malowanie malarstwa. Forma i temat dopełniają całości, a jednocześnie każdemu widzowi pozwalają na dowolność interpretacji.
Każdy z tych obrazów jest inny, ma wyjątkowy nastrój. Jedne z nich wypełniają kontrastowe, świetliste, nasycone płaskie plamy barwne malowane jakby w upalny, słoneczny dzień, kolor oślepia i niemal dźwięczy w uszach, wywołuje euforię i radość. Inne malowane są w sposób stonowany, forma zaciera się i gubi, spod jednej warstwy farby wyłania się nieśmiało inna, o nieznacznie zmienionym odcieniu, całość jest melancholijna, mglista, zagubiona, a jednocześnie wibrująca.
<BR>
Teresa Starzec (ur. w 1952 r. w Krakowie) w latach 1972-78 studiowała w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni doc. Franciszka Bunscha i prof.Jana Świderskiego, a w roku akademickim 1975/76 na Wydziale Grafiki Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Sztokholmie (Szwecja). Dyplom uzyskała w 1978 r. w pracowni drzeworytu doc.Franciszka Bunscha krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Na przełomie 1985/86 r. przebywała na stypendium w Atelierhaus Worpswede (Niemcy). Brała udział w ponad 50 wystawach zbiorowych. Zajmuje się malarstwem i grafiką oraz nauczaniem artystycznym. W 1991 roku stworzyła wraz z mężem Andrzejem Bielawskim Fundację Atelier oraz Atelier Foksal - Szkołę Rysunku i Malarstwa (www.atelier.org.pl), które prowadzi do dziś przy ul. Foksal 11 w Warszawie. W 2005 roku zainicjowała i realizuje projekt „Kamienica Artystyczna Foksal
Powrót
Na wystawie w krakowskiej Galerii Pokaz Teresa Starzec zaprezentuje dużych formatów obrazy z ostatnich lat. Wszystkie prezentują motyw, do którego malarka nieustannie powraca. Łódkowata forma ukośnie przecinając płaszczyznę szczelnie wypełnia przestrzeń każdego obrazu. Minimalizm abstrakcyjny obrazów Teresy Starzec jest mocno osadzony w naturze – inspiracją był rzeczywisty pejzaż, oczko wodne, fragment rozlewiska Narwi. Artystka na wystawie celowo pokazuje tylko ten jeden temat by podkreślić najbardziej istotny w jej twórczości wątek - wieloletnie studia nad barwą, nasyceniem, światłem i zawartymi w nich emocjami. Teresa Starzec mówi, że w jej malarstwie najważniejsza jest relacja kolorów, ich wzajemne polaryzowanie, poszukiwanie harmonii, malowanie malarstwa. Forma i temat dopełniają całości, a jednocześnie każdemu widzowi pozwalają na dowolność interpretacji.
Każdy z tych obrazów jest inny, ma wyjątkowy nastrój. Jedne z nich wypełniają kontrastowe, świetliste, nasycone płaskie plamy barwne malowane jakby w upalny, słoneczny dzień, kolor oślepia i niemal dźwięczy w uszach, wywołuje euforię i radość. Inne malowane są w sposób stonowany, forma zaciera się i gubi, spod jednej warstwy farby wyłania się nieśmiało inna, o nieznacznie zmienionym odcieniu, całość jest melancholijna, mglista, zagubiona, a jednocześnie wibrująca.
<BR>
Teresa Starzec (ur. w 1952 r. w Krakowie) w latach 1972-78 studiowała w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni doc. Franciszka Bunscha i prof.Jana Świderskiego, a w roku akademickim 1975/76 na Wydziale Grafiki Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Sztokholmie (Szwecja). Dyplom uzyskała w 1978 r. w pracowni drzeworytu doc.Franciszka Bunscha krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Na przełomie 1985/86 r. przebywała na stypendium w Atelierhaus Worpswede (Niemcy). Brała udział w ponad 50 wystawach zbiorowych. Zajmuje się malarstwem i grafiką oraz nauczaniem artystycznym. W 1991 roku stworzyła wraz z mężem Andrzejem Bielawskim Fundację Atelier oraz Atelier Foksal - Szkołę Rysunku i Malarstwa (www.atelier.org.pl), które prowadzi do dziś przy ul. Foksal 11 w Warszawie. W 2005 roku zainicjowała i realizuje projekt „Kamienica Artystyczna Foksal
Powrót
