Teresa Murak - obiekt, instalacja

Kościół Św. Krzysztofa
w Podkowie Leśnej

Siedziba Fundacji In Situ
ul. Modrzewiowa 45
05-807 Podkowa Leśna



Teresa Murak
DROGA MOST WZAJEMNOŚĆ

16 kwietnia 2006 - performance i realizacja obiektu zielonego - "Droga Most Wzajemność", Podkowa Leśna przestrzeń Parafii Św. Krzysztofa.
Wystawa obiektu - do 30 kwietnia 2006 r. 

Pierwszy tydzień maja 2006 - Podkowa Leśna, siedziba Fundacji In Situ, ul. Modrzewiowa 45 - otwarcie wystawy obiektów i prezentacji filmowych oraz spotkanie z Teresą Murak. Wystawa potrwa do końca maja 2006 r.


Od 2 do 17 kwietnia w przestrzeni Kościoła Św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej ma miejsce performance i realizacja nowego obiektu zielonego Teresy Murak. Instalacja - rzeźba zaprasza nas do przejścia wijącą się drogą pomiędzy dwoma wzgórzami wschodzących nasion rzeżuchy. Rzeżucha jest symbolem odradzającego się życia, rośliną o niemal obserwowalnym gołym okiem procesie wegetacji. Ten krótki spacer staje się rytuałem przejścia: pomiędzy 2 kwietnia 2005 a chwilą obecną, pomiędzy porami roku, zwyczajnością i obrzędem. Zieleń, zapach i widok wschodzących roślin zapraszają do celebracji momentu narodzin i życia. Teresa Murak zrealizowała swój pierwszy artystyczny zasiew wiosną 1972 r., obecny zasiew jest jego 33 rocznicą, jej prace oprócz symbolicznego i sakralnego charakteru posiadają formę otwartą nastawioną na uczestniczenie i przeżywanie. "Żywa rzeźba" jak nazywa ją autorka jest jej kolejną realizacją dedykowaną Janowi Pawłowi II. W 1986r powstała praca - "Tym którzy kochają wiatr - życie wg Jana Pawła II", w kwietniu 2005 miała miejsce akcja przenoszenia po śmierci papieża palących się zniczy na skrzyżowaniu z Al. Jana Pawła na Al. Solidarności. Nad Al. Solidarności przy ul. Orlej Murak planuje wznieść rzeźbę - most "Ogród spotkań". Istotny jest fakt, że w przytoczonych tu realizacjach uwaga koncentruje się nie na wizerunku papieża lecz na jego duchowości i uniwersalnym przesłaniu. Projekt DROGA MOST WZAJEMNOŚĆ będzie również okazją do spotkania się z Teresą Murak w siedzibie Fundacji In Situ w maju.
(Izabela Żółcińska, kurator)


Teresa Murak (ur. 1949)
Zajmuje się tzw. sztuką ziemi, sztuką typu performance, rzeźbą, rysunkiem oraz projektami w przestrzeni publicznej. W 1972 r. dokonała swego pierwszego "zasiewu". W ramach projektu "Dzieła lęgną się w szczelinach rzeczywistości - 2004", dokonała wysiewu nasion lnu, słoneczników, malw, gryki, chabrów, maków, rzeżuchy oraz zbóż w różnych miejscach Warszawy ('Lniany strumień', 'Malwy idą do domu", "Polny zasiew").Wyróżnia ją, po pierwsze, oryginalne tworzywo- rzeżucha ( zarówno roślina, jak i ziarno), które do dziś stanowi jej indywidualną "sygnaturę" . Wspomniane "zasiewy" dominowały do końca lat 70. Do najbardziej znanych realizacji należy, m.in. PROCESJA (Warszawa 1974), w czasie której artystka ubrana w płaszcz z rzeżuchy przemierza wyznaczoną przez siebie trasę w centrum Warszawy od Starego Miasto , poprzez Krakowskie Przedmieście do Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Barwa i faktura "dywanów" z roślin stanowią istotny element wielu innych dzieł Teresy Murak, również jej prac graficznych oraz rejestracji fotograficznych i filmowych. Sztuka Murak przepełniona jest mistycyzmem i sacrum pierwotnych rytuałów, które artystka łączy z wiejską obrzędowością katolicką ("Dywan Wielkanocny", 1974). W 2005 roku jej wieloletnia, oryginalna działalność artystyczna uhonorowana została prestiżową nagrodą im. Katarzyny Kobro, przyznawana corocznie za całokształt twórczości. Nagroda ta należy do najważniejszych nagród artystycznych w Polsce. Poprzedni jej laureaci to, m.in. : Krzysztof M. Bednarski (2004) i Jürgen Blum-Kwiatkowski (2001).

Zdjecia (w kolejności):
1. "Miejsce dla Astrei 3", CSW Zamek Ujazdowski, 1998
2. "Zasiew Wielkanocny", Kościół Św. Jana, 2001
3. "Szałwia Ikona Ziemi", projekt zrealizowany dzięki pomocy: Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy - Biura Ochrony Środowiska; Zarządu Oczyszczania Miasta; Zarządu Terenów Publicznych; Miejskiego Przedsiębiorstwa Robót Ogrodniczych; Zarządu Dróg Miejskich; SITA; Rettmann; Telekomunikacji Polskiej oraz studentów UW i SGGW.