Takayuki Hara - Zanim znów upadniemy

Jest to wystawa prac wybranych przez autora do odtworzenia podróży, jaką jest czyjś „upadek”, i drogi do uleczenia - metaforycznego, fizycznego i psychicznego, a także do docenienia możliwości przeżywania życia bez oślepienia strachem, żalem czy niepokojem. Twórczość artysty ma częstokroć charakter po części autobiograficzny - punktem wyjścia są osobiste losy i przeżycia, niejednokrotnie też wypełniona symbolami pochodzącymi z różnych stron świata, kreując nowy dialog w nowym kontekście. W pewnym sensie twórczość ta przypomina jego życie - to, że urodził się w Japonii, a ostatecznie niemal pół życia spędza w Wielkiej Brytanii. Niekiedy wydaje mu się, że to, co robi, przypomina pisarstwo. Studiując w Tokio, uczęszczał na kursy kreatywnego pisania i niektóre z tych prac przypominają spłaszczone strony książki. Sprasowane na płaskiej powierzchni, można je zacząć czytać od dowolnego miejsca. Olbrzymią inspiracją było dla autora stworzone przez francuskiego filozofa Deleuze’a pojęcie „kłącza”: myślący model przypomina korzeń drzewa, bez początku, bez punktu końcowego. Celem Hary jest dzieło sztuki przebijające się przez granice i rozsadzające konstrukcje założonych z góry koncepcji, aby dać nowy byt czy też nową tożsamość istniejącym już ideom.

To pierwsza wystawa artysty koncentrująca się na nadziei u kresu długiej i krętej drogi. Po wielekroć upadamy, lecz zawsze się podnosimy. Przypuszczalnie nawet zapominamy, że w ogóle upadliśmy.

Wystawę tę autor dedykuj wujowi - Kunimiemu Teruiowi - zmarłemu w październiku 2015 roku.