Tadeusz Dominik - Maluję więc jestem

Zbigniew Herbert pisał o twórczości Tadeusza Dominika :" Krytycy o skłonnościach do szufladkowania spierają się czy zaliczyć obrazy Dominika do abstrakcji lirycznej, czy ekspresjonizmu. Dla mnie jest on jednym z tych nielicznych artystów, którzy każdym swoim nowym dziełem zdają się mówić: MALUJĘ WIĘC JESTEM." Wystawa prezentuje najnowsze prace Tadeusza Dominika -klasyka polskiej abstrakcji, którego styl pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych zjawisk w polskim malarstwie współczesnym. Jego twórczość łączy w sobie tradycje polskiego koloryzmu z abstrakcją liryczną. Jednocześnie jest to wciąż niezwykle świeże, pełne afirmacji spojrzenie na otaczającą nas naturę, której bogactwo form i kolorów artysta przekłada na niezmienny kod abstrakcyjnych znaków. Obrazy Tadeusza Dominika to rytmiczne kompozycje niezwykłych barw i prostych kształtów -plam, malowanych szybko, kilkoma uderzeniami pędzla. Krytycy porównują Tadeusza Dominika do kompozytora, obdarzonego „absolutnym słuchem” na kolory. Sam artysta przyznaje, że świat jest idealną kompozycją. Z wrodzonym sobie optymizmem zauważa, że „po latach, w czasie codziennej praktyki z ulgą zacząłem spostrzegać, że jestem stale na początku drogi, a moje nowe malarstwo to po prostu moje nowe obrazy – mój malowany los..."
Prace Tadeusza Dominika znajdują się w zbiorach wielu krajowych muzeów narodowych, a także w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Museo de Bellas Artes w Caracas, Museum Albertina w Wiedniu, Stedelijk Museum w Amsterdamie oraz w kolekcjach prywatnych na całym świcie.
Artysta jest laureatem wielu prestiżowych nagród m. in. na Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki (1955), Festival International d’Art. Contemporain (1964), nagrody im. Jana Cybisa (1973), a także stypendystą Rządu Francuskiego (1958-1959) i Ford Foundation (1961-1962, USA).


Powrót