Sztuka około 1900 - wyroby z ceramiki i metalu
Wernisaż: 30 czerwca, godz. 17.00
Sztukę secesji zrodziła opozycja wobec poprzedniej, pozbawionej własnego, indywidualnego wizerunku epoki eklektyzmu i historyzmu. U podstaw tego modernistycznego kierunku przełomu XIX i XX wieku legły elementy symbolizmu, intelektualizmu oraz fascynacja sztuką japońską. Charakterystyczny w tej sztuce organiczny lub geometryczny ornament czynił ją wyjątkowo dekoracyjną. Płynna, falista linia oraz asymetria znamionują secesję floralną i wpływy francuskie, natomiast spokojniejsza i dążąca do prostoty secesja wiedeńska oparta była na geometrycznych, linearnych wzorach.
Secesja odcisnęła swe piętno na wszystkich rodzajach sztuki i rzemiosła. Nowe wzorce estetyczne miały zmienić całe otoczenie człowieka - od architektury po kobiecą modę. Była to sztuka masowa, stąd zastosowanie nowych materiałów i technik produkcyjnych. Artystów interesowała głównie sfera projektowania, natomiast kwestie realizacyjne powierzali fabrykom. Skala produkcji wymuszała zastosowanie tanich, często zapomnianych już materiałów jak znane ze swej plastyczności stopy cyny, umożliwiające otrzymanie finezyjnych form oraz relatywnie tanich wyrobów. Najwybitniejszymi artystami tego okresu w zakresie szkła byli Francuz Emil Gallé oraz Amerykanin Louis Comfort Tiffany tworzący łączone między innymi z metalem opalizujące szkła „favril glass” oraz witraże. Ważną pozycję w sztuce przełomu XIX i XX wieku zajmowała architektura, wykorzystująca najnowsze materiały jak żelazo czy żelbeton. Twórcy secesyjni dążący do powiązania sztuki z życiem, łączyli piękno i funkcjonalność z odpowiednią technologią produkcji. Ich dokonania cenione dzisiaj za urodę i elegancję odegrały ważną rolę w kształtowaniu współczesnych kanonów sztuki użytkowej.
Na wystawie „Sztuka około 1900 ” z muzeów w Gorzowie i Zielonej Górze oraz ze zbiorów prywatnych dominują wyroby rzemiosła o charakterze użytkowym. Na ekspozycji zobaczymy puchary, patery, dzbany i szereg innych wyrobów z najpopularniejszych stopów cyny oraz z miedzi ceramiki i szkła. Wystawę uzupełniają fotogramy prezentujące przykłady architektury secesyjnej z Zielonej Góry, Gorzowa i Trzebiechowa, gdzie w ubiegłym roku w tamtejszym sanatorium odkryto prace Henry’ego van de Velde.
Powrót
Sztukę secesji zrodziła opozycja wobec poprzedniej, pozbawionej własnego, indywidualnego wizerunku epoki eklektyzmu i historyzmu. U podstaw tego modernistycznego kierunku przełomu XIX i XX wieku legły elementy symbolizmu, intelektualizmu oraz fascynacja sztuką japońską. Charakterystyczny w tej sztuce organiczny lub geometryczny ornament czynił ją wyjątkowo dekoracyjną. Płynna, falista linia oraz asymetria znamionują secesję floralną i wpływy francuskie, natomiast spokojniejsza i dążąca do prostoty secesja wiedeńska oparta była na geometrycznych, linearnych wzorach.
Secesja odcisnęła swe piętno na wszystkich rodzajach sztuki i rzemiosła. Nowe wzorce estetyczne miały zmienić całe otoczenie człowieka - od architektury po kobiecą modę. Była to sztuka masowa, stąd zastosowanie nowych materiałów i technik produkcyjnych. Artystów interesowała głównie sfera projektowania, natomiast kwestie realizacyjne powierzali fabrykom. Skala produkcji wymuszała zastosowanie tanich, często zapomnianych już materiałów jak znane ze swej plastyczności stopy cyny, umożliwiające otrzymanie finezyjnych form oraz relatywnie tanich wyrobów. Najwybitniejszymi artystami tego okresu w zakresie szkła byli Francuz Emil Gallé oraz Amerykanin Louis Comfort Tiffany tworzący łączone między innymi z metalem opalizujące szkła „favril glass” oraz witraże. Ważną pozycję w sztuce przełomu XIX i XX wieku zajmowała architektura, wykorzystująca najnowsze materiały jak żelazo czy żelbeton. Twórcy secesyjni dążący do powiązania sztuki z życiem, łączyli piękno i funkcjonalność z odpowiednią technologią produkcji. Ich dokonania cenione dzisiaj za urodę i elegancję odegrały ważną rolę w kształtowaniu współczesnych kanonów sztuki użytkowej.
Na wystawie „Sztuka około 1900 ” z muzeów w Gorzowie i Zielonej Górze oraz ze zbiorów prywatnych dominują wyroby rzemiosła o charakterze użytkowym. Na ekspozycji zobaczymy puchary, patery, dzbany i szereg innych wyrobów z najpopularniejszych stopów cyny oraz z miedzi ceramiki i szkła. Wystawę uzupełniają fotogramy prezentujące przykłady architektury secesyjnej z Zielonej Góry, Gorzowa i Trzebiechowa, gdzie w ubiegłym roku w tamtejszym sanatorium odkryto prace Henry’ego van de Velde.
Powrót
