Szare dni - wystawa fotograficzna

Swoje prace wystawia dziewięcioro autorów tworzących grupę "Szare Dni".

Są to: Melania Avanzato, Malwina de Brade, Magdalena Charczuk, Agnieszka Motyka, Alicja Pietras, Piotr Rosiński, Marta Skłodowska, Katarzyna Skura i Jacek Sołkiewicz.

Artyści ci podobnie postrzegają rzeczywistość, co ujawnia się w tym, że przedstawiają ją na fotografiach utrzymanych w charakterystycznej, szarej tonacji. "W szarości tkwi piękno, tajemnica i magia dnia codziennego, którą warto uchwycić na dłużej..." twierdzą twórcy należący do grupy powstałej dwa lata temu. Jest to ich pierwsza wystawa w Łodzi. To co ich łączy najlepiej oddają słowa Magdaleny Charczuk:

"Rzeczywistość Szarych Dni wypełniona jest ciszą... która brzmi. Wsłuchujemy się w nią w poszukiwaniu tego, co w człowieku najistotniejsze i najgłębsze. Kierujemy swoją uwagę do wewnątrz uciekając od tego, co powierzchowne, nietrwałe i zewnętrzne.

Zatrzymujemy w obrazach wszystko to, co z przeszłości wdziera się w teraźniejszość, jak wspomnienie snu, który wraca przez lata. Choć wokół barwny tygiel, każdy z nas żyje tak jak śni – samotnie. W zderzeniu materii i tego co niematerialne, nie zawsze osiągalne... chwilami staje się niewidzialny, nieobecny, pogrążony w sobie. W przeszłości wielokrotnie uwikłany dziś zdaje się jednak rozumieć, co jest najcenniejsze i dlaczego czasem warto nie wybiegać za daleko w przyszłość”.

Na zdjęciach mamy więc teraźniejszość, której korzenie tkwią w przeszłości. Zdjęcia Piotra Rosińskiego to pejzaże skłaniające do zadumy nad otaczającym nas światem i naszym w nim miejscem. W tym przypadku źródłem refleksji jest to co zewnętrzne. Szarość prac powoduje, że łatwiej nam patrzeć na rzeczywistość jak na element prowokujący do zadumy. Sprzed naszych oczu znika przywołany w tekście Piotra Rosińskiego ów "barwny tygiel" i świat staje przed nami piękny w swej szarej nagości. W taki odarty z barw wchodzimy z większym zamyśleniem i większym szacunkiem.

Pozostałe prace też stanowią jakby fotograficzne wiersze. Jednak ich główną bohaterką jest kobieta. Przeważnie zamyślona, zanurzona w sobie. Część zdjęć to jakby projekcja jej emocji, bólu czy trudności z jakimi przychodzi jej stykać się na co dzień. – Zdjęcia te mają oddziaływać emocjonalnie. Wszystkie fotografie zostały zrobione świadomie. Żadna nie jest przypadkowa – podczas otwarcia wystawy powiedział Piotr Rosiński.

Monochromatyczność prac, w zalewie kolorowych zdjęć, przypomina o artystycznych walorach fotografii. Tym bardziej, że wszystkie mają kształt prawie kwadratowy. Co prawda nie są to magiczne kwadraty o wymiarach 20 na 20 cm, ale jednak kwadraty.

Prace prezentowane na wystawie nie są łatwe w odbiorze. Wymagają skupienia, oderwania się od pociągających kolorów i wejścia w tajemnicze, a niekiedy wręcz mroczne zakamarki ludzkich doświadczeń i człowieczej duszy. Dosłownie i w przenośni stykamy się z tym co w fotografii, a także w życiu określa się mianem ziarna.

Można powiedzieć, że kolejny sezon działania Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego rozpoczął się mocnym uderzeniem. Wystawę można oglądać do końca stycznia przy ul. Piotrkowskiej 102. Kolejny wernisaż w Galerii Fotografii ŁTF odbędzie się 3 lutego.

Trzeba dodać, że w 2009 roku Łódzkie Towarzystwo Fotograficzne obchodzi swoje 60-lecie. Podczas otwarcia wystawy wspomniał o tym prezes towarzystwa Sławomir Grzanek. Obecna wystawa jest nie tylko pierwsza w tym roku kalendarzowym, ale i 630. w historii istnienia tej organizacji. Zgodnie z jej tradycją co roku podczas pierwszego wernisażu wręczane są legitymacje nowym członkom. W tym roku otrzymali je Teresa Jańczak i Piotr Kuczyński.


Powrót