Sylwia Jakubowska - Tête à Tête
Oglądając prace Sylwii Jakubowskiej przypomniałam sobie niebywałą historię Douga Bruca, udokumentowaną w filmie Ruperta Murraya „Unknown White Male”. Ten młody człowiek, który w jednej chwili stracił całą swą pamięć, nie wie kim jest. Nie rozpoznaje nikogo ani niczego, co było mu do tej pory dobrze znane. Tracąc „balast” doświadczeń przeszłości, bez jakichkolwiek punktów odniesienia, jak dziecko uczy się samego siebie od nowa. Dopiero teraz, po utracie pamięci, sugeruje Murray, Doug poznaje swoje prawdziwe, zupełnie inne od poprzedniego oblicze.
Podobnie jak we wspomnianym filmie, tak w pracach Sylwii Jakubowskiej odnajduję istotny temat intymnego spotkania z samym sobą, twarzą w twarz. Sylwia prowokuje pytania o możliwość poznania prawdziwego JA. Co widzę, gdy przyglądam się zupełnie przejrzystej figurze dziecka, tak jak własnemu, lustrzanemu odbiciu? Co widzę, gdy nachylam się nad pustym łóżeczkiem, w którym niespodziewanie odnajdują swój dorosły portret? Czy spotykam tam właśnie siebie? Czy przypadkiem aluminiowe kraty dziecięcego świata nie krępują i nie zniekształcają pojawiającego się tam wizerunku?
Ogród to kolejna ważna praca artystki. Konfrontuje widza z całą gamą osobowości ludzkich „uszytych” z licznych warstw ponakładanych na siebie ubranek i ubrań, pozbawionych „balastu” w postaci klasyfikujących je metek i naszywek. Układają się niczym słoje w pniach drzew, dając świadectwo wolnemu i samodzielnemu rozwojowi człowieka, rozwojowi osobowości jedynej w swoim rodzaju. Tylko wówczas, myślę sobie, spotkanie z samym sobą jest naprawdę możliwe. /Olga Miłogrodzka/
Powrót
Powrót
