Sylwia Górak - Synestezja/Zabawki dla dorosłych

Obrazy i rysunki Sylwii Górak są efektem zachwytów nad otaczającym światem, ale jednocześnie uwidacznia się w nich dojrzała konstatacja na temat współczesnego statusu obrazu i refleksja nad stanem malarskiego dyskursu. Niektóre spośród jej obrazów mogą na pierwszy rzut oka kojarzyć się z estetyką prac Luca Tuymansa czy Gerharda Richtera, jednak Górak w swoim malarstwie – niczym DJ –wykorzystuje już istniejące klisze, po to, aby kontekstualizować je w sobie właściwy sposób. Stąd na jej obrazach pojawia się na przykład klasyczna martwa natura czy pejzaż polski. Ten typ obrazowania sprawia wrażenie meta-malarskiego dialogu z tradycją, szczególnie ze spuścizną Podkowińskiego czy Pankiewicza. Z drugiej jednak strony nie jest to pasywne przyglądanie się temu, co było. Dla artystki niezwykle istotny jest kontekst obrazu, to, co nie przedstawione, a co często stanowi sens przedstawienia. Widać to w tych w pracach olejnych oraz rysunkowych, w których Górak odwołuje się do motywu szlachetnych kamieni. Nie jest to już studiowanie przedmiotu, ale podejście antropologiczne. Tutaj bowiem, jak słusznie zauważyła Christine Wong Yap, mamy wykorzystanie podwójnego znaczenia węgla - jako budulca i struktury, jako grafitu i diamentu. Ta podwójna gra na znaku dowodzi, że Sylwii Górak patronuje także w jakiś sposób scheda konceptualnego myślenia i że ten trop inspiracji jest dla niej ważny. Widać to także w jej pracach wideo oraz akcjach performance, gdzie łączy ona zjawiska z pogranicza duchowości i zmysłów. Ten sposób praktykowania sztuki w jakiejś mierze wynika z doświadczenia synestezji, które artystka przeżyła kilka lat temu podczas warsztatów wokalnych z Olgą Szwajgier. Słyszenie za pośrednictwem kolorów stało się odtąd jednym z jej środków wyrazu. Od tamtej też pory – jak sama wyjaśnia – doświadczanie zjawisk z pogranicza duchowości i zmysłów zaczęło kształtować jej poczucie rzeczywistości, a „świat materii i przedmiotów wygląda w tym świetle jak wielkie przedszkole. Wszystkie rzeczy materialne, plastik , najdroższe na świecie metale, pierwiastki radioaktywne i kamienie szlachetne to tylko zabawki, którymi bawią się dorośli. Czasami bawią się w wojnę”. /Roman Lewandowski/



Powrót