Stanisław Wyspiański. 1907-2007. Symbol – Ozdoba – Siła Wyrazu
Pomysł na zorganizowanie wystawy narodził się podczas planowania obchodów Roku Stanisława Wyspiańskiego jako ich najważniejsze wydarzenie upamiętniające 100 rocznicę śmierci artysty. Twórczość Wyspiańskiego, którą przerwała przedwczesna śmierć artysty, jawiła się niczym świecący ślad, błysk gwałtownie spadającej gwiazdy. Jego wszechstronność miała odzwierciedlenie w wielości talentów będących syntezą sztuk. Jako twórca, w dziedzinach, w których był aktywny, łamał zastane schematy, wytyczał nowe kierunki zarówno w sztukach plastycznych jak i na polu literatury.
Tytuł wystawy jest po części cytatem popularnego podówczas hasła odnoszącego się do sztuki przełomu XIX i XX wieku. Modernizm dopuszczał w swym obrębie tendencje symboliczne, ekspresjonistyczne jak i stylistykę secesji. Stąd hasło odwołujące się do: treści, decorum oraz ekspresji, środków wyrazu tak bliskich twórczości Wyspiańskiego. Twórczości, której nie da się określić jednym terminem.
Zatem tytuł wystawy, to zarazem charakterystyka epoki i czasu, w którym przyszło żyć i tworzyć jednemu z najwybitniejszych polskich artystów jak i próba definicji jego twórczości.
Ekspozycja prezentować będzie prace Stanisława Wyspiańskiego ze zbiorów Muzeum Mazowieckiego w Płocku, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Znakiem rozpoznawczym wystawy będzie jedno z najdonioślejszych dzieł artysty, projekt witraża ze zbiorów Muzeum Narodowego Krakowie – monumentalny Bóg Ojciec, który zawiśnie na dziedzińcu wewnętrznym płockiego muzeum.
Wśród zgromadzonych na wystawie dzieł będzie można zobaczyć prace artysty przedstawiające portrety dzieci, fragmenty zielnika, karty ze szkicownika. Ciekawym zbiorem będą ilustracje, które w 1896 r. Wyspiański wykonał na prośbę Lucjana Rydla do tłumaczonego przez niego wydania Iliady Homera. Pojawią się także projekty graficzne do witraża Apollo, który to artysta wykonał w 1904 r. dla Domu Towarzystwa Lekarskiego w Krakowie.
Kontynuacją wątku franciszkańskiego na wystawie, będzie prezentacja dwóch przedstawień Madonn, z których wcześniejsza jest olejnym szkicem, będącym jednym z projektów do przedstawienia Madonny z Dzieciątkiem zwanej inaczej Marią Apokaliptyczną z polichromii kościoła o.o. franciszkanów w Krakowie. Drugie z przedstawień, to pastel z 1904 r. ukazujący Madonnę wiejską. Jest to replika autorska artysty powielająca motyw Madonny z franciszkańskiej świątyni. Oba znajdują się w zbiorach MMP.
W twórczości artysty często spotykamy się z powtarzaniem pewnych motywów. Podobnie było w przypadku przedstawienia Caritas (z dwoma obejmującymi się dziewczętami), który artysta powtórzył jako samodzielny karton dla prof. Juliana Nowaka w 1905 r. jak również Matki Boskiej z Dzieciątkiem zwanej Caritas z niezrealizowanego projektu witraża do katedry lwowskiej, który to motyw Wyspiański powielił co najmniej dwukrotnie, w 1904 r. dla prof. Wincentego Łepkowskiego i w 1905r. dla prof. Nowaka.
Wystawa będzie prezentacją niewielkiego ułamka spuścizny po Stanisławie Wyspiańskim, dramaturga, artysty wszechstronnego, scenografa, malarza, grafika, twórcy sztuki stosowanej, dlatego oprócz rysunków, grafik, pasteli i szkiców olejnych zostanie zaprezentowany kilim i lampa jego projektu.
Powrót
Tytuł wystawy jest po części cytatem popularnego podówczas hasła odnoszącego się do sztuki przełomu XIX i XX wieku. Modernizm dopuszczał w swym obrębie tendencje symboliczne, ekspresjonistyczne jak i stylistykę secesji. Stąd hasło odwołujące się do: treści, decorum oraz ekspresji, środków wyrazu tak bliskich twórczości Wyspiańskiego. Twórczości, której nie da się określić jednym terminem.
Zatem tytuł wystawy, to zarazem charakterystyka epoki i czasu, w którym przyszło żyć i tworzyć jednemu z najwybitniejszych polskich artystów jak i próba definicji jego twórczości.
Ekspozycja prezentować będzie prace Stanisława Wyspiańskiego ze zbiorów Muzeum Mazowieckiego w Płocku, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Znakiem rozpoznawczym wystawy będzie jedno z najdonioślejszych dzieł artysty, projekt witraża ze zbiorów Muzeum Narodowego Krakowie – monumentalny Bóg Ojciec, który zawiśnie na dziedzińcu wewnętrznym płockiego muzeum.
Wśród zgromadzonych na wystawie dzieł będzie można zobaczyć prace artysty przedstawiające portrety dzieci, fragmenty zielnika, karty ze szkicownika. Ciekawym zbiorem będą ilustracje, które w 1896 r. Wyspiański wykonał na prośbę Lucjana Rydla do tłumaczonego przez niego wydania Iliady Homera. Pojawią się także projekty graficzne do witraża Apollo, który to artysta wykonał w 1904 r. dla Domu Towarzystwa Lekarskiego w Krakowie.
Kontynuacją wątku franciszkańskiego na wystawie, będzie prezentacja dwóch przedstawień Madonn, z których wcześniejsza jest olejnym szkicem, będącym jednym z projektów do przedstawienia Madonny z Dzieciątkiem zwanej inaczej Marią Apokaliptyczną z polichromii kościoła o.o. franciszkanów w Krakowie. Drugie z przedstawień, to pastel z 1904 r. ukazujący Madonnę wiejską. Jest to replika autorska artysty powielająca motyw Madonny z franciszkańskiej świątyni. Oba znajdują się w zbiorach MMP.
W twórczości artysty często spotykamy się z powtarzaniem pewnych motywów. Podobnie było w przypadku przedstawienia Caritas (z dwoma obejmującymi się dziewczętami), który artysta powtórzył jako samodzielny karton dla prof. Juliana Nowaka w 1905 r. jak również Matki Boskiej z Dzieciątkiem zwanej Caritas z niezrealizowanego projektu witraża do katedry lwowskiej, który to motyw Wyspiański powielił co najmniej dwukrotnie, w 1904 r. dla prof. Wincentego Łepkowskiego i w 1905r. dla prof. Nowaka.
Wystawa będzie prezentacją niewielkiego ułamka spuścizny po Stanisławie Wyspiańskim, dramaturga, artysty wszechstronnego, scenografa, malarza, grafika, twórcy sztuki stosowanej, dlatego oprócz rysunków, grafik, pasteli i szkiców olejnych zostanie zaprezentowany kilim i lampa jego projektu.
Powrót
