Stanisław Kroszczyński - Nie wiadomo

Tytuł wystawy jest skrótem podsumowującym kondycję ludzką i sprawdza się znakomicie jako wytrych w kwestiach malarskich, które nigdy nie znajdują ostatecznego rozstrzygnięcia. Oznaczać może świadome odwrócenie się od dyskursywnego poznania w procesie kreacji lub dystans wobec wiedzy, tę bowiem należy zdobyć, przetrawić, a następnie odrzucić. Postawa non est nobis scire pozwala wymigać się od zawiłych wywodów i tłumaczeń, daje wolność niczym nie skrępowanej zabawy. Zagadnienia techniczne związane z malarstwem bywają proste, natomiast pytania zasadnicze nieodmiennie prowadzą do tej jednej ostatecznej odpowiedzi: „nie wiadomo”.

Tak autor opowiada o swoich pracach: Wychodzę od formy abstrakcyjnej, następnie poszukuję skojarzeń czy anegdoty; malując coś w rodzaju permanentnego testu Rorschacha, doprowadzam moje kompozycje w takim czy innym stopniu do narracyjnej figuracji. Mówiąc prościej, wszystkie te obrazy coś przedstawiają, ale co - nie zawsze wiadomo. Warstwa ilustracyjna (narracyjna) jest dokończeniem procesu, uporządkowaniem wesołego chaosu, zabawą w poszukiwanie/dopowiadanie form powstałych samorzutnie czy nieświadomie. Cieszy mnie, kiedy widz odnajduje ukryte przeze mnie w kompozycjach znaczenia; z jeszcze większą radością odnotowuję, gdy odnajdywane są w nich treści, o których nie wiedziałem.