Sprzeczne informacje. Obraz wobec obrazów

Punktem wyjścia wystawy jest pytanie: co z obrazem? O czym obraz „mówi”, do czego jest potrzebny, czy w ogóle „mówi”? Jakie jest jego miejsce w świecie nieustannie generowanych obrazów?
Malarska grupa Pendzle jest ugrupowaniem towarzyskim, skupiającym artystów z różnych pokoleń i formacji, których łączy potrzeba malowania i intelektualnej refleksji nad obrazem. Zważywszy na skalę dokonań i pozycję artystyczną jej założycieli, należałoby mówić raczej o super grupie utworzonej przez Tomasza Ciecierskiego, Ryszarda Grzyba, Roberta Maciejuka, Pawła Susida i Włodzimierza Jana Zakrzewskiego. Współtwórcą grupy również był Tomasz Tatarczyk zmarły w kwietniu 2010 roku.
Grupy artystyczne mają zazwyczaj określony program i cel działania. Wzajemne wspieranie się, konfrontacja, inspiracja tworzą klimat, w którym krystalizują się pomysły, buduje wspólnota duchowa i twórcza.
W przypadku Pendzli tym wyjątkowym lepiszczem spajającym grupę jest pewien typ inteligencji, poczucia humoru i wzajemnej ciekawości. Trudno te wartości przełożyć na coś konkretnego w obrazie czy też zbudować z nich manifest programowy. Ale, co też trzeba podkreślić, gdyby dzieliły ich zdecydowanie odmienne poglądy na sztukę, współpraca – nawet w zakresie towarzyskim – byłaby bardzo trudna.
To, co ich łączy, to bez wątpienia rodzaj wiary (która nie wyklucza kontestacji i zwątpienia) w malarstwo jako sztukę aktualną dziś, na początku XXI wieku. W malarstwo jako efekt transpozycji wartości zmysłowych, tworzących zorganizowaną formułę wizualną, która nie posługuje się anachronicznym modelem reprezentacji rzeczywistości. A jeśli tak czyni, to ze świadomością celu, w sposób analityczny bądź ironiczny. Dla wszystkich z nich malarstwo jest punktem wyjścia i celem pracy. Różnią ich techniki, warsztat, stylistyka, ale spaja ta szczególna potrzeba obrazu. Towarzyszy jej (a może ją warunkuje?) krytyczny namysł nad samym medium. Ciągle aktualizowane pytania o sens malarskiego obrazu, o jego kondycję, granice, funkcje. O to, czym jest dziś obraz w świecie obrazów i czy ma sens?

Waldemar Baraniewski


Powrót