Zajmuje się szeroko rozumianymi sztukami wizualnymi, w zakresie których znajduje się fotografia, ale także film, wideo, obiekty oraz instalacje. Jest profesorem na Wydziale Sztuki Mediów ASP w Warszawie. Absolwent Wydziału Komunikacji Multimedialnej ASP w Poznaniu oraz PWSFTviT, gdzie uzyskał habilitację w zakresie sztuki filmowej. Członek ZPAF. Autor książek Łowcy obrazów. Szkice z historii fotografii (Centrum Animacji Kultury, 1998), Świadomość kadru. Szkice z estetyki fotografii (Kropka, 2003) i Odwzajemnione spojrzenie. O fotografii otworkowej (Transcript, 2004). W latach 2000–2004 redaktor naczelny Kwartalnika Fotografia. Ważniejsze wystawy zbiorowe: Où Est Musée de l’Elysée, Lozanna (1990); Konstelacja, Galeria FF, Łódź (1993); Obszary Prywatności, Muzeum Fotografii, Szawle, Litwa (1998); Wokół Dekady. Polska fotografia lat 90., Muzeum Sztuki, Łódź (2002); Foto-obiekt, Galeria Imaginarium, Łódź (2014); Urzekająca paralaksa. Fotografia i jej obrazy, Muzeum Narodowe, Poznań (2015). Prace w kolekcjach: Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, Fundacji Turleja w Krakowie, Książnicy Pomorskiej w Szczecinie, Musée de l’Elysée w Lozannie, Kolekcji Wrzesińskiej.
Marek Szyryk, ur. w 1966 roku, mieszka i pracuje w Łodzi, gdzie jest adiunktem w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej. Jest absolwentem WSP w Opolu. Był wykładowcą fotografii, fotografem muzealnym, teatralnym, reklamowym. Zajmuje się także poezją haiku. Jego droga fotografii i poezja haiku są w bliskich relacjach. Łączy je odkrywanie tego co ulotne, przemijające, kruche a zarazem odwieczne i piękne.
Kontemplacja najbliższej rzeczywistości daje mu szanse na rejestracje tych szczególnych momentów ujawniających cudowności istnienia.
Urodził się w 1944 r. we Lwowie, zmarł w 2009 r. w Opolu. Od 1971 r. członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Posiadał tytuł AFIAP. Na jego dorobek składa się kilkadziesiąt wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Laureat wielu nagród krajowych i zagranicznych. Swoje prace wystawiał w towarzystwie sław światowej fotografii XX wieku, m.in. w mediolańskiej La Scali w 1991 r. wraz z Helmutem Newtonem, Samem Haskinsem i innymi wielkimi fotografami – "100 nudi/100 fotografii". Prace jego autorstwa znajdują się w kolekcjach prywatnych i zbiorach muzealnych, m.in. w Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Publikował w Antologii Fotografii Polskiej, Mistrzach Polskiego Krajobrazu, Fantastic Photography i innych prestiżowych albumach oraz katalogach.
Do końca lat 60. uprawiał fotografię w jej tradycyjnym rozumieniu. Lata 70. to wykorzystywanie fotografii klasycznej jako tworzywa do eksperymentów z technikami szlachetnymi i fotomontażem, tak by tworzyły własną podmiotowość. Ten okres jego działań na polu "creative-photography" to nie tylko eksperymenty z dwuwymiarową przestrzenią obrazu fotograficznego, ale również tworzenie przestrzeni na potrzeby fotografii.
Pojawienie się techniki cyfrowej oraz jej rozwój, pozwalający na swobodną manipulację obrazem, zafascynowały go. Był pierwszym polskim fotografem wykonującym montaż cyfrowy na dostępnych wtedy prymitywnych komputerach. W 1988 r. w warszawskiej "Starej Galerii" ZPAF pokazał pierwszą polską wystawę przetworzeń cyfrowych, eksponowaną potem w wielu krajach. Od 1987 r. korzystał z technik przetwarzania komputerowego, nie zapominając o fotografii klasycznej. Aktywnie uczestniczył w wielu internetowych prezentacjach, a jego prace można zobaczyć na wielu prestiżowych portalach.
