Seweryn Swacha - Dark Pop

Swacha analizuje malarstwo jako próbę odwzorowania, a wręcz odbicia, celebracji ciała, pewnego rytuału, dlatego obraz staje się efektem niby obrzędu. Swacha w ten sposób zbliża się do źródeł pierwotnej sztuki, jakimi były kultura, obyczaje lub obrzędy, czyli czasy, kiedy ludzie uczyli się samych siebie.
Autor dokonuje re-wizji własnego stanu, siebie i obrazu, siebie względem obrazu, przedstawiania własnej ikony, czyli portretu wewnętrznego. Biały Batman, Człowiek Pająk, Strach na wróble to ujawnianie i odwzorowywanie swoich strachów, lęków, prześladujących duchów, wyrzucanie ich poza ramy, to autoegzorcyzm, prawdziwość sztuki.

Magdalena Komborska - fragment tekstu z folderu wystawy


Powrót