Sakralna sztuka Tybetu
Wystawa w całości oparta na zbiorach własnych Muzeum Etnograficznego w Krakowie, zebranych przez badaczy i podróżników w XIX i XX wieku. Reprezentuje ona niewielką cząstkę bogatej kultury buddyzmu tybetańskiego, który obejmuje swym zasięgiem nie tylko Tybet, ale również Mongolię i Nepal. Sztuka Tybetu właściwie w całości bazuje na duchowości buddyzmu, który dotarł tu już w VII w. Powstała na bazie dwóch religii, przedbuddyjskiej, szamanistycznej „bon” oraz buddyzmu, który wchłonął i doskonale zintegrował stare wierzenia z nowymi. Szczególny rozwój sztuki tybetańskiej nastąpił w okresie od XVII do XIX w. Wśród niej najbardziej charakterystycznymi obiektami są „tanki” (thangka) – zwijane obrazy o religijnym przeznaczeniu, malowane na tkaninie a przedstawiające na ogół mandale i wizerunki świętych buddyzmu tybetańskiego. Według wierzeń chronią one bóstwa, których są materialnym wyobrażeniem. Na wystawie będzie można obejrzeć wiele tych pełnych barw, ornamentyki i znaczenia obrazów, a wśród nich również te najstarsze pochodzące z XVII i XVIII w. Wśród znaczących obiektów sakralnej sztuki buddyzmu tybetańskiego są posążki Buddów i boddhisattwów, wielkich strażników i nauczycieli Dharmy, z brązu i pozłacanych, w różnych aspektach. Większość z nich pochodzi z XIX w. z Mongolii i Nepalu.
Ponadto przedstawione zostaną przedmioty kultu używane zarówno w świątyniach, jak i domowych ołtarzykach, a wśród nich oprócz posążków bóstw, godła buddyzmu, miniaturowe stupy, naczynia ofiarne i kadzielniczki, przykłady ksiąg modlitewnych, a także liturgiczne instrumenty muzyczne używane podczas ceremonii religijnych i obrzędowych tańców. Wybrane fotografie i obiekty ilustrują obrzędowy dramat taneczny „cam”.
Powrót
Ponadto przedstawione zostaną przedmioty kultu używane zarówno w świątyniach, jak i domowych ołtarzykach, a wśród nich oprócz posążków bóstw, godła buddyzmu, miniaturowe stupy, naczynia ofiarne i kadzielniczki, przykłady ksiąg modlitewnych, a także liturgiczne instrumenty muzyczne używane podczas ceremonii religijnych i obrzędowych tańców. Wybrane fotografie i obiekty ilustrują obrzędowy dramat taneczny „cam”.
Powrót
