Roman Opałka. Wystawa prac.

Wojnę spędził w Niemczech, w 1945 roku powrócił do Francji, rok później do Polski. W 1950 roku ukończył studia na łódzkiej PWSSP, a w latach 1950-1956 studiował na warszawskiej ASP. Jest grafikiem i malarzem, od 1965 działający we Francji, przedstawiciel konceptualizmu; początkowo tworzył kwasoryty (m.in. seria Opisanie świata); później kompozycje przestrzenne z płótna, zwane "poduszkowcami"; od 1965 zaczął pokrywać płótna, nazywane przez siebie "detalami" rzędami kolejnych cyfr, zaczynając od jedynki (pierwszy został zapisany liczbami od 1 do 35327), co ma oddawać upływ czasu; płótnom towarzyszy fotografia twarzy artysty ukazująca oznaki starzenia się i nagranie jego głosu. Jest laureatem wielu nagród, między innymi: Nagrody Krytyki Artystycznej im. C.K. Norwida; brał udział w Biennale w Sao Paulo (1969 i 1977), Documenta w Kassel (1977), Biennale w Wenecji (1995).