Roman Kalarus - Plakaty - Projekty

Plakaty Romana Kalarusa rozpoznaje się natychmiast. Urzekają niebanalnymi pomysłami, wyrazistą, lekką formą, dowcipem, przekorą, muzyczną frazą, poetyckim klimatem, erotycznymi skojarzeniami, żywym, dynamicznym kolorem, wyrafinowaną kreską, miękką, spontaniczną linią, ręcznie pisanymi literami. Wyróżnia je łatwość i perfekcja rysowania, intuicja i temperament malarski.
Obszar tematów, które zakreślają dotyka wydarzeń kulturalnych, ważkich spraw społecznych. Uwalniają refleksje na temat egzystencji i kondycji człowieka we współczesnym świecie, sensu i uroku życia, ludzkich marzeń i pragnień. Ich źródeł należy szukać w muzyce, filmie, literaturze, w popkulturowym zgiełku.
Osobowość artystyczną Romana Kalarusa najlepiej określa jego wypowiedź na jednej ze stron internetowych: Prawdziwa sztuka to taka, którą odbiera się wszystkimi zmysłami. Można ją oglądać, ale także powąchać i usłyszeć. Musi mieć w sobie jakiś dreszcz. Niektórzy mówią, że to blues, inni, że wibracje. Ja twierdzę, że prawdziwa sztuka ma w sobie seks i nieważne czy chodzi o piosenkę, czy o obraz. Plakat jest inteligentną zabawą, intelektualną przygodą, wyrafinowanym dziełem wizualnym tworzonym z różnych elementów plastycznych.
Jego plakaty zaskakują nieokiełzaną fantazją, wielowarstwowym przekazem, odważnymi skojarzeniami. Stały się one ważną płaszczyzną rozmowy o człowieku, ogarniają myśli i wartości podstawowe i istotne dla kształtowania ludzkiego bytu, ludzkich postaw, przekonań. Udanie przetwarzają zwyczajność, gdyż artysta codzienność świata ogląda z bliskiej, nie wydumanej perspektywy. Wabią wyszukaną kolorystyką, energetyczną barwnością, „neonową” świetlistością. Z każdego z nich emanuje radość, pogoda ducha. Ale bywają również plakaty wyciszone, czarnobiałe - zabarwione smutkiem, zmuszające do rozważań, zadumy nad istotą istnienia i wiary, przemijania, zmuszające do rozmyślań o naturze, przyrodzie, o przemocy, pogardzie i bólu.
Roman Kalarus zbudował własną, odrębną drogę wśród mistrzów polskiego plakatu. Wytyczył ją interesującymi, zaskakującymi skrótami myślowymi, nowymi, odrębnymi interpretacjami istniejących znaków i symboli, ironicznymi opisami często bezwzględnej, szarej rzeczywistości. Obok plakatów Romana Kalarusa nie można przejść obojętnie.
Wystawa towarzyszy 22. Międzynarodowemu Biennale Plakatu w Warszawie.



Powrót