Robert Maciejuk - Ceremonie. Praktyka widzenia | WGW 2015

Punktem wyjścia wystawy jest rycina z książki Religijne obrzędy i ceremonie wszystkich narodów, opublikowanej przez doktora Williama Hurda w 1790 roku. Miedzioryt zatytułowany Ceremonie religijne praktykowane przez ludzi z Gwinei najprawdopodobniej przedstawia chrzest lub inną ceremonię związaną z nowonarodzonym dzieckiem. Artystę szczególnie zainteresowało w nim napięcie pomiędzy architekturą, w której przedstawiona została scena, a grupą nagich osób w „choreograficznym” układzie - zagadkowym „dzianiu się”. Geometryczna struktura chaty, rygorystyczna w swojej formie, daje schronienie ludziom i jest zarazem scenograficzną „ramą” dla rytualnego obrzędu. Dzięki wzniesionemu do góry daszkowi do wnętrza pomieszczenia dostaje się światło. Ten rodzaj kontrastu pomiędzy logiczną geometrią a sprawami wymykającymi się rozumowemu pojmowaniu świata, występował w innych obrazach Maciejuka, jednak po raz pierwszy dał się zauważyć tak wyraźnie w jednej osiemnastowiecznej rycinie, na podstawie której artysta stworzył nowe prace.

Tytułową ceremonię należy również traktować jako celebrację praktyki malarskiej Maciejuka, artysty „zanurzonego w warsztat”, dla którego materialna i technologiczna warstwa obrazu jest rodzajem języka i środkiem przekazu. Ta warstwa obrazu też „mówi” - jako „tekst” i nośnik treści.

Kurator - Michał Jachuła