Rafał Rychter - Współczynnik
wernisaż: 30 września 2006, godz. 14.00
Lubię ujawniać połączenia, które wcześniej nie były zauważane, a które powodują nowe napięcia i nowe idee oparte zarówno na tym, co było, ale również na tym, co współczesne. W sztuce ważna jest wewnętrzna spójność oraz niepowtarzalność. Nie lubię prac „martwych”, lubię zmieniać „dzianie się”. Prace tego typu są zawsze najbardziej wciągające, ponieważ nie są zatrzymane w czasie. Myślę, że naśladowanie tego, co już zostało zrobione, także naśladowanie siebie nie jest sztuką. Kopista nie jest artystą. A jednocześnie wierzę, że celem sztuki jest jej otwartość i że dotychczasowa sztuka jest tworzywem jedynym, wielkim magazynem inspiracji. Cofam się, aby iść naprzód. Bo sądzę, ze droga ku pięknu jest drogą okrężną.
Rafał Rychter ur. w 1972 r. w Zamościu. 1994-1999 – studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, na Wydziale Rzeźby. 1999 – dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Adama Myjaka. Formy wypowiedzi: rzeźba, obiekty, fotografia.
Powrót
Lubię ujawniać połączenia, które wcześniej nie były zauważane, a które powodują nowe napięcia i nowe idee oparte zarówno na tym, co było, ale również na tym, co współczesne. W sztuce ważna jest wewnętrzna spójność oraz niepowtarzalność. Nie lubię prac „martwych”, lubię zmieniać „dzianie się”. Prace tego typu są zawsze najbardziej wciągające, ponieważ nie są zatrzymane w czasie. Myślę, że naśladowanie tego, co już zostało zrobione, także naśladowanie siebie nie jest sztuką. Kopista nie jest artystą. A jednocześnie wierzę, że celem sztuki jest jej otwartość i że dotychczasowa sztuka jest tworzywem jedynym, wielkim magazynem inspiracji. Cofam się, aby iść naprzód. Bo sądzę, ze droga ku pięknu jest drogą okrężną.
Rafał Rychter ur. w 1972 r. w Zamościu. 1994-1999 – studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, na Wydziale Rzeźby. 1999 – dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Adama Myjaka. Formy wypowiedzi: rzeźba, obiekty, fotografia.
Powrót
