Rafał Chmielewski - Inwentaryzacja

"Choć współczesne programy cyfrowe sprzyjają tworzeniu fotomontaży, to jednak nie wpływa to bynajmniej na artystyczną popularność owej praktyki, która niezmiernie rzadko pojawia się na ścianach przestrzeni galeryjnych. [...] Zapewne ów brak zainteresowania twórców tą zapomnianą techniką wynika po części z dominacji "mody na rzeczywistość" w sztuce, której nie sprzyjają z natury sztuczne, skonstruowane i stworzone przestrzenie montaży fotograficznych. Ponadto wspomniane powyżej cyfrowe sposoby obróbki zdjęć miały swój udział w rozmyciu samego pojęcia "fotomontażu". [...] Rafał Chmielewski - artysta eksperymentujący z różnymi "dialektami" fotograficznego języka - sięga po opisywaną tu technikę, odświeżając zarówno typową dla niej estetykę, jak i funkcję, którą zwykło się jej przypisywać. [...]Ostateczny kształt prac Chmielewskiego jest wynikiem tradycyjnego procesu, opartego na łączeniu kilku fragmentów przeróżnych klisz, z których powstaje jedna, sztucznie skonstruowana przestrzeń. Fotograf bynajmniej nie stara się oszukiwać spektatora, upodabniając obraz do realistycznych widoków. Na kolejnych fotomontażach Chmielewskiego z łatwością zidentyfikować można fragmenty pochodzące z różnych źródeł. Uderza odmienność zastosowanych materiałów - tradycyjne negatywy współgrają z diapozytywami; estetyka inwersji stanowi kontrapunkt dla pozytywowych "wycinków"; zimna kolorystyka błękitów, turkusów i zieleni koresponduje z - czasem wręcz dominującą - achromatycznością. Ingerencje autora nie kończą się jednak na "sklejaniu". Niekiedy w jego pracach wyraźne stają się pozostałości kleistej materii, nierzadko odnaleźć można także zadrapania. Właśnie techniką "drapania" emulsji Chmielewski podpisuje swoje dzieła na obrzeżach kolejnych kadrów, wskazując jedną z możliwych dróg odczytu tak powstałego montażu. [...] zdecydowana większość prac zaprezentowanych w Galerii FF stanowi komentarz wydarzeń artystycznych, w których zastosowana technika przyjmuje funkcję krytyczną. Nie chodzi tu jednak bynajmniej o krytykę wartościującą. Prace Chmielewskiego stanowią raczej rodzaj krytyki interpretacyjnej, bądź też komentatorskiej, odnoszącej się zarówno do dzieł, jak i postaci nowoczesnej sceny artystycznej."  /Witold Kanicki/


Powrót