Przy warsztacie - Miejsca pracy badaczek, działaczek i artystek

Własny po­kój - po­stu­lat Virginii Woolf, jak się ma do na­szych cza­sów? Zastanówmy się, jak wy­glą­dają miej­sca pracy ko­biet, ba­da­czek i ar­ty­stek, które ten i inne po­stu­laty do­ty­czące or­ga­ni­za­cji prze­strzeni ana­li­zują w tek­stach i ob­ra­zach. To za­ska­ku­jące - świat zmie­nił się tak bar­dzo, zy­ska­ły­śmy tak wiele wol­no­ści, a na­dal osobne miej­sce pracy, wła­sne, od­rębne, po­zo­staje czę­sto nie­speł­nioną po­trzebą. Jeśli już je mamy, kreu­jemy je na miarę wła­snych po­trzeb, zgod­nie z we­wnętrz­nym ryt­mem i po­rząd­kiem. Bardzo czę­sto na­sze biurka, warsz­taty, pra­cow­nie sta­no­wią, pa­ra­dok­sal­nie, prze­strzeń szcze­gól­nie in­tymną, oso­bi­stą, nie­malże we­wnętrzną. I dla­tego mają po­ten­cjał eman­cy­pa­cyjny. Wyrażamy sie­bie nie przy to­a­let­kach - wy­sła­wiamy sie­bie przez pracę.

Wystawa ta po­ka­zuje miej­sca na­szej za­wo­do­wej pracy: biurka, se­kre­ta­rzyki, stoły ku­chenne, sto­liki nocne, stol­nice i od­po­wiada na py­ta­nia: Jak je zdo­by­ły­śmy i kiedy? Czy pa­nuje na nich ład, czy twór­czy nie­ład? Na czym za­wie­szamy wzrok, szu­ka­jąc in­spi­ra­cji, zgu­bio­nej my­śli, prze­rwa­nego wątku? Czy to miej­sce w in­sty­tu­cji, czy w domu? Jakie są pro­por­cje mię­dzy prze­strze­nią wspólną a wła­sną w do­mach lu­dzi wol­nych za­wo­dów? Czy cy­fry­za­cja do­pro­wa­dziła do wir­tu­ali­za­cji ga­bi­ne­tów i pra­cowni? Czy ko­biety na­uki mają dziś swoje ga­bi­nety, a ar­tystki pra­cow­nie?

Kuratorzy - Karolina Kosińska, Monika Talarczyk-Gubała