Przesilenia

Pomysł wystawy wyrasta z rozważań nad rytualnym potencjałem dźwięku, wykorzystywanym w procesach budowania wspólnoty. To zbiór zmysłowych geografii, konstruowanych na bazie uważnego wsłuchiwania się w ciało.

Ich głównym punktem orientacyjnym stają się rzeźby potraktowane jako pojemniki na dźwięki, przestrzenie gromadzące różnego rodzaju pomruki, trzeszczenia, zgrzyty, zawodzenia, przyspieszone oddechy, szelesty i piski.

Struktura wystawy opiera się na zaktywizowanych ciałach odbiorców, udźwiękowionych obiektach i maszyneriach, zderzających energię anarchicznego hałasu, ze stagnacją i bezruchem. Eksplorowane na różne sposoby dźwięki i wibracje wyznaczają tu moment kumulacji energii i nagłej utraty sił, balansowania na granicy szczytu formy i bezsilności, stopniowego dojrzewania i nagłego schyłku, chaosu przepełnionego agresją, przechodzącego niezauważalnie w odurzenie i ulgę.

Kurator - Marta Lisok