Przemiany. Malarstwo z Tajwańskiego Muzeum Sztuki
Pierwsza w Polsce prezentacja dzieł najznakomitszych twórców tajwańskiego malarstwa pejzażowego XX i XXI w. Tradycyjna kultura chińska podniosła pejzaż do rangi pełnego metafor tematu-misterium. Rozumiany jako fragment nieskończonej przestrzeni czy obraz wybrany z nieograniczonej rzeczywistości, był on zawsze punktem wyjścia do poszukiwania Natury, jej wewnętrznej siły, ducha. Malarza nie interesował wyraz zewnętrzny, dlatego obraz formalnie poprawny, lecz pozbawiony ducha, którego zabrakło w umyśle tworzącego, w jego pędzlu czy tuszu, uznawano za martwy. Wystawa prac współczesnych artystów z Tajwanu to wyjątkowa okazja do spotkania ze światem, w którym malarze respektujący kanony wyznaczone ponad sześć wieków temu celebrują pejzaż nowoczesnymi środkami. Pozwala ona skonfrontować dwa zasadnicze typy pejzażu – jeden, kontynuujący tradycyjny styl chińskich dynastii Ming (1368–1644) i Ch’ing (1644–1911), oraz drugi, stanowiący wyraz współczesnego postrzegania idei krajobrazu. Malarstwo tuszowe, niezwykle wyrafinowane w swoim monochromatycznym ujęciu, sąsiaduje z obrazami tworzonymi farbami wodnymi. Artyści pozostali również wierni tradycyjnym podłożom, takim jak papier i jedwab, którym nadano formę zwojów pionowych oraz obrazów oprawnych w ramy. Szczególne miejsce zajmuje ponadpiętnastometrowe malowidło na papierze, utrzymane w konwencji zwoju horyzontalnego. Eksponowane obrazy zostały przez kustoszy z Tajpej specjalnie wybrane dla polskiej publiczności spośród dziesięciu tysięcy obiektów.
Powrót
Powrót