Procesy równoległe - Łukasz Gil, Tycjan Knut, Dariusz Mlącki, Arkadiusz Sędek, Urszula Ślusarczyk

Wystawa umożliwia rodzaj wglądu w proces twórczy grona kilku artystów, w tym doktorantów Instytutu Sztuk Pięknych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. To zapis zarówno tego, co odnajdujemy w sferze emocji, jak i rezultatów refleksji opartej na racjonalnych przesłankach.
Kiedy myślimy o sztuce, to zauważamy, że jednym z ważnych  kryteriów jest jej autentyczność. Istotną rolę przypisujemy tzw. prawdzie przeżycia, której refleksy odnajdujemy w dziełach sztuki. Sztuka „źródłowa” ma więc twarde oparcie w życiu, a cechą wspólną życia i sztuki jest ich procesualny charakter. Sztuka zakorzeniona w życiu ujawnia zazwyczaj ważne treści dotyczące natury ludzkiej i otaczającej nas rzeczywistości. Nikt z twórców nie ma jednak wyłączności na odnajdywanie prawdy, jak to słusznie kiedyś zauważył Janusz Marciniak - raczej wspólnie „składamy prawdę” w pewną całość. Taki jest też sens tej wystawy. W mniejszym stopniu ma ona pokazać „dzieło skończone”, a raczej stanowi sumę pewnych „momentów twórczych”, które ujawniają, co jest szczególnie ważne dla poszczególnych twórców, jak wygląda ich hierarchia wartości i jaki jest ich wkład w odczytywanie prawdy o rzeczywistości. Sztuka - w prezentowanym tu rozumieniu - wykracza bowiem poza swoją materialność i aspiruje ku wartościom leżącym poza nią samą. Zaangażowanie się w rzeczywistość poprzez sztukę obejmuje nie tylko relację w której sztuka „wykorzystuje” rzeczywistość (jako źródło inspiracji, motywów, tematów, czy jakichkolwiek innych „przedstawień”), ale dotyczy również relacji odwrotnej, w której sztuka, przede wszystkim zaś sami artyści, „spłacają dług” wobec rzeczywistości, kształtując ją, czy wręcz przekształcając.       

Prof. dr hab. Urszula Ślusarczyk