Prezentacja prac artystów galerii Arttrakt

Urodził się w Szymanowie. W 1953 ukończył warszawską ASP, na której od 1965 prowadził pracownię malarstwa.. Profesor ASP, wielokrotnie dziekan Wydziału Malarstwa. Studiował u J. Cybisa rozwijając zainteresowanie koloryzmem. Do końca lat 50. tworzył drzeworyty. W połowie lat 50. zaczął malować obrazy abstrakcyjne, zbliżone do informelu. Do lat 70. maluje ekspresyjnie i spontanicznie. Późniejsze obrazy mają bardziej wyraźną, "kontrolowaną" formę. Niezmienną inspiracją była dla artysty natura,jej kolorystyka i bogactwo form. W następnych latach równolegle z malarstwem, uprawiał tkanie gobelinów, zajmował się też ceramiką . Źródłem inspiracji są często mapy, plany miast, fragmenty przypominające graffiti. Uprawia sztukę video. Od polowy lat 90. twórczość Tomasza Dominika wzbogaciła technika komputerowa. W roku 1956 reprezentował polskie malarstwo na Biennale w Wenecji. W 1973 otrzymał Nagrodę im. Jana Cybisa. W 1979 roku otrzymał tytuł profesora. Tadeusz Dominik był jednym z najbardziej oryginalnych twórców współczesnego malarstwa polskiego i wybitnym kolorystą.

Urodził się w 1935 w Poznaniu; Dyplom gdańskiej PWSSP otrzymał w 1958, w pracowni StanisławaTeisseyre`a. Od 1958 r pracuje w tej uczelni, od 1982 r prowadzi własną pracownię malarstwa. Od 1984 r jest profesorem. Autor "Martwej natury z kartami i czaszką"," Martwej natury z różami", cyklu "Zdjęcia z belkowań", dzieł zawierających aluzje do kompozycji holenderskich malarzy XVIIwieku, oraz malarstwa o dawnym, gdańskim rodowodzie.Artysta malujący przede wszystkim archaizowane martwe natury, w dawnym klimacie utrzymane sceny alegoryczne, mitologiczne i portrety o stonowanym kolorycie i metafizycznych korelacjach literackich. W latach 90-tyvh powstala seria różowo-brązowych martwych natur.

Urodził się w Krakowie. Studiował na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (w latach 1976-1981). W 1981 roku uzyskał dyplom w pracowni prof. Mieczysław Wejmana. Do roku 1989 był pedagogiem na Wydziale Grafiki tej uczelni. Zajmuje się równocześnie malarstwem i grafiką warsztatową w technikach metalowych, przeważnie barwną (akwaforta i akwatinta). Jako jeden z nielicznych artystów krakowskich, od lat 80. współtworzy obraz nurtu neoekspresjonistycznego w Polsce. Maluje w charakterystycznie uproszczony sposób, ostro definiując kolory i kształty, często przerysowując je w kierunku karykaturalnego traktowania postaci i sytuacji. Nie unika sarkazmu czy wręcz kpiny, jak w pracach o politycznym, antykomunistycznym podtekście. Jego obrazy odznaczają się rozmaitością ujęć przestrzennych. Uwagę zwraca zwłaszcza często przez artystę stosowany zabieg multiplikowania rzeczywistości w jednej kompozycji, polegający na wpisywaniu obrazu w obraz. Inne charakterystyczne cechy obrazów Sroki to dublowanie figur lub pokrywanie całej powierzchni malowidła „rastrem” powielonych, drobnych elementów.

W swym dorobku ma osiemdziesiąt wystaw indywidualnych, brał udział w wielu pokazach sztuki polskiej w kraju i za granicą.

PRACE W WYBRANYCH ZBIORACH

Muzeum Narodowe, Kraków
Muzeum Narodowe,Warszawa
Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Kraków
Muzeum ASP, Kraków
Zbiory Graficzne PAU, Kraków
Biblioteka Jagiellońska, Kraków
Muzeum Okręgowe im. L. Wyczółkowskiego, Bydgoszcz
Muzeum Miasta Jaworzna, Jaworzno
Artotek, Kunst Museum, Bochum, Niemcy
Metropolitan Museum, Nowy Jork, USA
British Museum, Londyn, Wlk. Brytania
Museum Fridericianum, Kassel, Niemcy
Graphische Sammlung Albertina, Wiedeń, Austria
Musee Savoisien, Chambery, Francja
Cabinet des Estampes, Bibliotheque Nationale de France, Paryż, Francja
Kjarvalsstadir Museum, Reykjavik, Islandia
Taidegrafikot, Vaasa, Finlandia
Museum Prefectoral, Kumamoto, Japonia
Utsunomiya Museum of Art, Utsunomiya, Japonia
Print Kabinett, Lejda, Holandia
Stredoslovenska Galeria, Banska Bystrica, Słowacja
World Bank ( Art Program Collection ) , Washington DC. USA

Jest absolwentem Wydziału Grafiki ASP w Krakowie (oddział w Katowicach). Pracuje w katowickiej uczelni od 1988 - jest profesorem zwyczajnym i prowadzi pracownię malarstwa II-V roku.
Na bogaty dorobek artysty składają się liczne wystawy indywidualne i zbiorowe, m.in.: w Lipsku, Frankfurcie, Glasgow, Amsterdamie, Berlinie, Sztokholmie oraz uzyskane stypendia i nagrody: Grand Prix Konkursu Praca Roku" organizowanego przez ZPAP w Katowicach (1992, 2001, 2003), Grand Prix Ogólnopolskiego Konkursu Wobec wartości (1988), Grand Prix I Światowego Triennale Małych Form Graficznych (Francja, 1988), Grand Prix Konkursu Malarskiego im. Rafała Pomorskiego, Stypendium Jacksona Pollocka (USA, 1993).

Do 1957 r. studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał 1963 r. Początkowo uprawił malarstwo realistyczne, aby od ok. 1968 r. przejść do działań z zakresu abstrakcji geometrycznej i dalej do sztuki konstruktywistycznej. Analizując płaszczyznę i przestrzeń stworzył system Czterech Znaków Płaszczyzny i Czterech Obszarów Przestrzeni. W 1977 r. na Kongresie Tekstu Wizualnego w Warszawie zaprezentował swój system kolorystyczny w odniesieniu do dźwięku litery. W latach 1978-84 był związany z ruchem Sztuki Systemu w Europie i z jego grupami artystycznymi. W tym czasie utworzył matematyczne ciągi liczbowe, które stały się inspiracja do wielu jego kompozycji. Tworzył także fotomontaże, collage z przypadkowych form oraz modularne obiekty przestrzenne. Brał udział w kilkudziesięciu grupowych i indywidualnych. W roku 1984 r. wyemigrował do USA, a od 1989 r. mieszka w Houston w Texasie.