Poruszone ciała - Choreografie nowoczesności

Punktem wyjścia wystawy stała się praktyka i teoria rzeźbiarska Katarzyny Kobro. Celem ekspozycji jest skonfrontowanie rzeźb artystki z praktykami choreograficzno-tanecznymi pierwszej połowy XX wieku. Główna narracja wystawy przybliża eksperymenty taneczne i choreograficzne poprzez archiwalne filmy i fotografie. Ekspozycja kuratorowana przez Katarzynę Słobodę nie ma jednak wyłącznie charakteru archiwalnego. Ekspozycję wyróżnia fakt, że została ona zaaranżowana we współpracy ze scenografką pracującą dla oper i teatrów dramatycznych, Karoliną Fandrejewską. Zamiast architektury zapronowana jest scenografia twórczo czerpiąca z archiwalnego materiału, która posłuży za inspirację dla działań peformatywnych takim artystom, jak: Tomasz Bazan, Marysia Zimpel, Noa Eshkol Chamber Dance Group, Noa Shadur.