Pomiędzy wyspami
Wrocław bywa nazywany Wenecją tej części Europy. Dyktat wody przez stulecia wpływał na kształt zagospodarowania przestrzennego miasta, a współczesna urbanistyka „spina” kolejnymi mostami odległe dzielnice. Jednak myślenie o zagospodarowaniu przestrzeni wokół wody w kontekście ludzkiej potrzeby przebywania w jej pobliżu wydaje się we Wrocławiu niemal całkowicie ignorowane. Projekt „Pomiędzy wyspami” zwraca miastu utajony fragment otoczenia, lokuje w jego przestrzeni instalacje, których sens ujawnia się w zderzeniu z obecnością wody w miejskiej aglomeracji. Projekty te wprowadzają element rewitalizacji pejzażu i rozprawiają się z jego utraconym pięknem. Część z nich wywodzi się z myślenia o współczesnym miejskim ornamencie i podąża tropem „odzyskiwania świetności”. Inne drwią z potrzeby doszukiwania się we wszystkim sensu, odwołując się do kategorii przyjemności i relaksu. Wszystkie udowadniają, że zaproszenie artystów do rzeczywistego udziału w budowaniu jakości wizualnej miasta jest właściwym posunięciem. Kształtowanie miejskiego otoczenia poprzez projekty artystyczne potwierdza jego demokratyczny status. Sztuka w przestrzeni publicznej to wielopoziomowa inwestycja w integrację, a także, do jakiegoś stopnia, w utopię – bowiem skala oddziaływania projektów artystycznych na mieszkańców/odbiorców jest całkowicie niewymierna.
Artyści:
Dominika Sobolewska | Spacer po niebie, Most Św Klary
Dagmara Hoduń | Łaźnia Miejska – Wyspa Słodowa, Turlanki – Fosa przy Wzgórzu Partyzantów
Michał Gdak | RZEKI – Bulwar Xawerego Dunikowskiego
Truth | Bez tytułu – Fosa przy Galerii Dominikańskiej
Powrót
Powrót
