Polski plakat filmowy z lat 1948-1988
wernisaż: 7 lutego 2007, godz. 17.00
Ekspozycja ukazuje główne tendencje interpretacyjne i formalne, wytyczające nowe kierunki rozwoju w polskim plakacie filmowym oraz daje możliwość zapoznania się z wyborem najbardziej interesujących plakatów powstałych w latach 1948-1988, pochodzących z kolekcji Działu Sztuki Współczesnej Muzeum Ziemi Lubuskiej oraz Zbiorów Specjalnych Biblioteki Uniwersyteckiej w Zielonej Górze. Film - dziedzina sztuki określana mianem X muzy rozbudzała wyobraźnię wielu polskich plakacistów posługujących się bogatym arsenałem rozwiązań plastycznych. Pracujący dla reklamy filmów artyści wprowadzali do tej dyscypliny tak nowatorskie i wyjątkowe środki wyrazu, iż w świecie funkcjonuje pojęcie polskiej szkoły plakatu. Wielu z artystów wypracowało w tej dziedzinie indywidualny, łatwo rozpoznawalny styl. Operując skrótem myślowym, wyrażonym za pomocą środków plastycznych twórcy zachęcali odbiorcę plakatu do konfrontacji z filmem. Plakat filmowy inspirował się tendencjami panującymi w sztuce światowej XX wieku, przemawiając językiem współczesnej plastyki. Twórcy tacy jak Henryk Tomaszewski, Eryk Lipiński, a także Tadeusz Trepkowski przełamali realistyczną, komercyjną konwencję plakatu kinowego, a ich następcy wzbogacili język artystyczny plakatu filmowego, który obok plakatu teatralnego stał się w następnych latach specjalnością polskiej szkoły plakatu.
Powrót
Ekspozycja ukazuje główne tendencje interpretacyjne i formalne, wytyczające nowe kierunki rozwoju w polskim plakacie filmowym oraz daje możliwość zapoznania się z wyborem najbardziej interesujących plakatów powstałych w latach 1948-1988, pochodzących z kolekcji Działu Sztuki Współczesnej Muzeum Ziemi Lubuskiej oraz Zbiorów Specjalnych Biblioteki Uniwersyteckiej w Zielonej Górze. Film - dziedzina sztuki określana mianem X muzy rozbudzała wyobraźnię wielu polskich plakacistów posługujących się bogatym arsenałem rozwiązań plastycznych. Pracujący dla reklamy filmów artyści wprowadzali do tej dyscypliny tak nowatorskie i wyjątkowe środki wyrazu, iż w świecie funkcjonuje pojęcie polskiej szkoły plakatu. Wielu z artystów wypracowało w tej dziedzinie indywidualny, łatwo rozpoznawalny styl. Operując skrótem myślowym, wyrażonym za pomocą środków plastycznych twórcy zachęcali odbiorcę plakatu do konfrontacji z filmem. Plakat filmowy inspirował się tendencjami panującymi w sztuce światowej XX wieku, przemawiając językiem współczesnej plastyki. Twórcy tacy jak Henryk Tomaszewski, Eryk Lipiński, a także Tadeusz Trepkowski przełamali realistyczną, komercyjną konwencję plakatu kinowego, a ich następcy wzbogacili język artystyczny plakatu filmowego, który obok plakatu teatralnego stał się w następnych latach specjalnością polskiej szkoły plakatu.
Powrót
