Polscy radykalni performerzy 1967-1989

Performer, malarz, poeta, autor licznych publikacji o teorii performance’u i sztuce współczesnej. W latach 1956-1962 studiował architekturę na Politechnice Krakowskiej. Od 1967 roku skupił się na sztuce performance. Autor blisko 300 wystąpień w wielu krajach Europy, Azji i Ameryki Północnej. Od 1985 roku członek Grupy Krakowskiej, a od 1986 członek Black Market - międzynarodowej grupy zrzeszającej pionierów sztuki performance. Wykonał scenografię do 8 filmów fabularnych. W 1997 roku otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za 30. lat działalność w dziedzinie performance’u, w 2009 - Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis.
Prace w zbiorach: Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie i Wrocławiu, Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum w Koszalinie.

Pionier sztuki performans w Polsce, malarz, rzeźbiarz, autor scenografii. Absolwent malarstwa ASP w Warszawie. Od 1971 roku rozpoczął działania artystyczne o charakterze performans i happeningu, które często utrwalał na fotografii. Od 1981 r. mieszka na stałe w Nowym Jorku, gdzie przez wiele lat współpracował z grupą performerską The Rivington School. Podejmuje również problematykę przemijania oraz zwraca uwagę na ograniczenia własnego ciała. Uczestnik wielu wystaw zbiorowych w Polsce i na świecie.

Urodził się w Nowym Sączu. W latach 1950-1956 studiował na krakowskiej ASP w pracowni Xsawerego Dunikowskiego. Uprawiał rzeźbę i performance. Od 1955 roku brał czynny udział w życiu artystycznym i intelektualnym w kraju i za granicą - w wystawach, manifestacjach, sympozjach, festiwalach i akcjach. Twórczość Beresia jest sztuką symbolu, metafory i akcji. W latach 60. XX wieku tworzył wysoko cenione rzeźby o tematyce religijnej. Od 1968 roku wprowadził w swe prace obrzędy i ceremonie, których bohaterem był on sam. Występował nago manifestując w ten sposób powrót do pierwotnych znaczeń i naturalnej ekspresji tworząc jednocześnie zaplanowane misteria.