Piotr Wacowski - p_05_07

"Czysta forma" to pierwsze skojarzenie jakie pojawiło się w moim umyśle, kiedy spojrzałam na fotografie Piotra Wacowskiego. Chwila zatrzymana w czasie, tym jest fotografia. Opowiedzenie pewnej historii za pomocą obrazu zamkniętego w kadrze, to też jest fotografia. Wszystkie te elementy odnajdziemy na zdjęciach Wacowskiego, jednakże to dopiero początek.
p_05_07 to tytuł fotografii powstałych na wyjazdach do Paryża. W zasadzie większość zdjęć zrealizowana została na lotnisku. Takie miejsca najczęściej kojarzą się z tłumem, ściskiem. Nie znajdziemy tego na tych fotografiach. Opowieść Piotra idzie w innym kierunku. Miejsca, które sobie obrał są tylko pretekstem do ukazania obrazu jaki zrodził się w jego głowie. Te fotografie mogłyby powstać wszędzie, ponieważ Wacowski kreuje obraz rzeczywistości w taki sposób, w jaki podpowiada mu jego wyobraźnia. Obrazy stworzone przez artystę przede wszystkim uderzają swoją przemyślaną kompozycją. Na każdej fotografii Wacowskiego zestawienie elementów buduje zdjęcie. Nie ma w twórczości Piotra miejsca na przypadkowość, z matematyczną precyzją rysuje swoje historie, procentowo wręcz oblicza pojawienie się obiektu w kadrze. Przejrzystość na fotografiach zapisana jest poprzez użycie geometrycznych elementów, pełniących rolę modeli. Pojawiają się także postaci ludzkie, ale sprowadzone są one do tego samego poziomu co inne obiekty, są one równoważne. Wacowski nie tylko zestawia odpowiednio piony i poziomy, czy łamie kompozycje skosem, artysta kieruje się zasadą kontrastu. Ciężkie formy zestawia z lekkimi, delikatnymi. Obłe elementy przeciwstawia kanciastym przedmiotom. Dwa zdjęcia tworzą dyptyk. Połączone obrazy działają jako jedno, są początkiem i końcem historii lub pozytywem i negatywem tej samej sytuacji. Można spojrzeć na twórczość Piotra jak na drogę, zapis przeżyć podróżnika, uchwycenie piękna chwili. Jednakże precyzja z jaką wykonuje swoje fotografie uświadamia odbiorcy, że te fotografie to nie spontaniczne "pstryknięcie", ale zakomponowany obraz od początku do końca. Nawet jeśli strategia kompozycji rodzi się błyskawicznie i z taką samą szybkością zostaje zrealizowana.
Piotr Wacowski z zawodu operator filmowy, myśli obrazem, czuje obraz, jest artystą. To, co widzimy na fotografiach jest spójne. Dużą rolę na zdjęciach Piotra odgrywa także kolor. Bezbłędnie operuje paletą monochromatyczną, która podkreśla charakter sytuacji, nadaje odpowiedni ton, ukierunkowuje odbiór widza. Ciekawie posługuje się kolorem. Prawie puste płaszczyzny zamyka mocnym akcentem kolorystycznym, krwistą czerwienią, dominującą żółcią czy zbalansowaną zielenią.
Z takim samym zaangażowaniem pokazuje szczegół i widok ogólny, bawiąc się z odbiorcą w grę odkrywania danego miejsca.
"Czysta forma" zostaje momentami przełamana delikatnym nałożeniem obrazów, tworząc wrażenie trójwymiarowości.
Wacowski opisuje zdjęcia numerologicznie, posługując się swoistym kodem. Cały cykl p_05_07 jest zaszyfrowany, można się tylko domyśleć, w którym miejscu zostały wykonane fotografie. Artysta chciał zestawić ślady ludzkiej egzystencji, samotności w tłumie z bezkompromisowością wielkich aglomeracji miejskich. Tętniące życie miasta lub zaludnionych miejsc, jak na przykład lotnisko, to świat pozorny, prawdziwe życie dzieje się gdzie indziej. Być może Wacowski przez zgeometryzowanie świata umieszczonego w pustce chce nam to uświadomić. Można doszukiwać się w fotografii Piotra abstrakcji geometrycznej, ale przecież operuje obiektami, które dają się zdefiniować. Twórczość artysty jest nie zklasyfikowana, ponieważ tego nie potrzebuje. Sztuka postmodernistyczna nie lubi zamykania w konkretne nawiasy. Pozwólmy jej egzystować naturalnie, w taki sam sposób, w jaki narodziła się w koncepcji Piotra Wacowskiego.

Lilianna Lewandowska




Powrót