Piotr Szpilski - Po Liceum poznałem Bartka

Na pierwszy rzut oka fotografie Piotra Szpilskiego podobne są do wielu tysięcy innych, odnajdywanych w sieci, czy na portalach społecznościowych. Portrety znajomych, imprezowe przebieranki, wygłupy ze znajomymi, bałagan wynajmowanych studenckich mieszkań. Materac na podłodze zamiast łóżka, czy wózek z hipermarketu służący za garderobę są tłem dla anonimowych postaci, w wystylizowanych pozach, patrzących wprost w obiektyw. A jednak, te prowokacyjne, na poły ekshibicjonistyczne spojrzenia skrywają w sobie niepewność i samotność. Objawia się w nich banał codziennych zmagań i zmęczenie poranków po imprezach trwających do rana. Szaleństwo zabawy w nocnych klubach przenika się z samotnymi powrotami do pustych mieszkań, albo długich godzin spędzanych na rutynowo wykonywanych zajęciach. Specyficzne oświetlenie dopełnia efektu tych przedstawień. Współcześni flanerzy kryją się w zimnym, laboratoryjnie sterylnym świetle centrów handlowych. Wracając do mieszkań po nocnych szaleństwach, pod prysznicem zmywają z siebie glamour miejskiego szyku. Gdy budzą się rano, do ich mieszkań przez okna nie zagląda słońce. Ich skóra pozostaje chłodna jak marmur. Emocje towarzyszące powstawaniu tych zdjęć pozostają poza kadrem, choć ich świadomość jest niezwykle sugestywna. Orgiastyczne zdjęcia Szpilskiego skrywają więcej zmęczenia, postkoitalnej depresji niż dekadenckiej atmosfery seksualnego rozpasania.

Podczas otwarcia wystawy zagra: DJ Patricia


Powrót