Piotr Skowron - Drgania

Artysta przekłada język emocji na język linii i kształtów, rytmów i kontrastów. Zarzuca na płaszczyznę sieci krzyżujących się kresek, przypominających sieci neuronów przewodzących impulsy nerwowe. Kładzie na nich płaskie, wypełnione farbą czworoboki, w których zdaje się kumulować psychiczne napięcie. Ono rozchmurza się i rozchodzi po liniach, rozpryskując się w przestrzeni prac.

Ich dodatkowy element ekspresyjny stanowi kolor. Przez długi czas łódzki twórca wykorzystywał głównie potencjał czerni, bieli i szarości. W dziełach eksponowanych na wystawie ukazuje również np. właściwości mocnej czerwieni i różnych odcieni niebieskiego. Ognisty odcień kojarzy się zarówno z siłą tworzenia, jak i destrukcji. Z kolei błękity i granaty odsyłają do spokoju, harmonii, odpoczynku. W jednej pracy dominuje zwykle jedna intensywna barwa (...)

W jego działaniach widoczne są wpływy ekspresjonizmu abstrakcyjnego. W tekście swojej pracy magisterskiej wskazuje na abstrakcyjny wymiar emocji. Można by się więc pokusić o abstrakcyjny ich zapis (…). Jeśli abstrakcyjny, to staje się przed wyborem między abstrakcją geometryczną, a niegeometryczną. Podejście geometryczne, z racji swej bezuczuciowej natury, byłoby raczej ślepą uliczką, dlatego słuszniejszym wyborem jest abstrakcja niegeometryczna - tłumaczy i sam się kieruje tymi słowami. Prace inspirujących go reprezentantów wymienionego kierunku: Franza Kline’a, Wolsa,  Hansa Hartunga, Pierre’a Soulages, Marka Rothko są bardzo zróżnicowane. Łączy je stosowanie przez twórców prostych, ale silnie działających środków,  przekonanie, że każda forma niesie własną treść i ukazywanie dzięki ich zestawieniom natury głębokich przeżyć. Ponadto wszyscy ci malarze stawiali na subiektywizm. Świadomość ich osiągnięć i poglądów powoduje, że Skowron również z wyczuciem dobiera sposoby, jakimi dociera do upragnionych rezultatów.  Podobnie do abstrakcyjnych ekspresjonistów tworzy prace w dużych formatach. Zauważa, że rozmiar dzieła wpływa na budowanie napięcia między nim, a widzem, co również przekłada się na odbiór. Szczególnie ceni twórczość Marka Rothki i to, jakimi metodami uzyskiwał on oryginalny i poruszający klimat obrazów. W warstwie wizualnej przejmuje od niego zacierające się krawędzie figur. Prace Skowrona stwarzają też tajemnicze pole do refleksji. Cechuje je romantyzm i wdzięk, który trudno jednoznacznie uchwycić słowami.

Kurator - Adriana Michalska