Piotr Kotlicki - Man jumping over

Obrazy Piotra Kotlickiego są pieczęcią autentycznej postawy artysty. Znam jego dom-pracownię na dachu i wiem, że żadne tandetne mody tam nie docierają. Nie docierają tam także tęsknoty za tak zwaną „karierą” i zamorskimi lądami, które muszą być okupione sztampą i nieszczerością. One zatrzymują się gdzieś „pod”, nie mają szans, by wdrapać się po ścianie i wtłoczyć w płótna Piotra. Przyjemność sprawia oglądanie samej formy malarskiej obrazów. Jakże smakowicie układają się fałdy grubo nakładanego koloru. To trudna sztuka warsztatu malarza. Łatwiej jest rozetrzeć farbę na płótnie. Zatuszować tym nieudolność, niedoświadczenie. Kto maluje ten wie, że trudno jest nałożyć grubo kolor jeden obok drugiego tak, aby leżały spokojnie jak drzemiące psy. Tematy obrazów dają równie wiele doznań. Pod pierwszą warstwą myśli leżą i kolejne. Może trzeba powiedzieć, że sztuka Piotra jest „do czytania”? Wiem, że artysta stanowi wyjątek spośród znanych mi w tej profesji. Jako jeden z nielicznych malarzy, dużo czyta i także pisze. Wykorzystajmy więc ten fakt i starajmy się w ten sposób zgłębić obrazy artysty. Czy czarna folia namalowana na płótnie przez Piotra Kotlickiego jest tylko czarną folią? Może staje się także symbolem naszego dusznego, współczesnego plastikowego życia?



Powrót