Piękno do mnie przyszło... Wojciech Weiss; Aneri Irena Weissowa - Malarstwo
Wystawa Piękno do mnie przyszło Wojciech Weiss - Malarstwo białego okresu; Aneri Irena Weissowa - Malarstwo jest próbą nowego spojrzenia na twórczość czołowego malarza okresu Młodej Polski, kojarzonego przede wszystkim z efektownym, symbolicznym malarstwem wpisującym się w dekadenckie i katastroficzne nastroje końca wieku.
W białym okresie rodzi się Weiss kolorysta i niezwykle subtelny intymista. Ten stylistyczny przewrót wiąże się nierozerwalnie z fascynacją plenerem rozciągającym się wokół domu w Kalwarii Zebrzydowskiej, a także z istotnymi zmianami w życiu osobistym Wojciecha Weissa, w którym pojawiła się ukochana żona Irena (Reni, Aneri) – najwdzięczniejszy model i muza dla rodzącej się nowej sztuki. Twórczość Weissa wypełnia teraz refleksyjna kontemplacja skromnego i prostego rytuału codzienności oraz estetyczne delektowanie się powolną zmiennością świateł i barw. Dzięki światłu słonecznemu obrazy stają się nienaturalnie jasne, pojawia się komponent bieli, który jest czytelny szczególnie w studiach plenerowych. To właśnie od tego szczególnego zjawiska interpretacji światła w obrazie bierze swoją nazwę „biały okres”.Artysta odnajduje źródło inspiracji zarówno w otaczającym świecie, jak i w twórczości uznanych mistrzów – odkrywa na nowo sztukę klasyczną i zaczyna sięgać do tematyki mitologicznej, szuka inspiracji w malarstwie wielkich mistrzów europejskiego m.in. Diego Velasqueza, fascynuje go również sztuka Japonii, którą poznał za sprawą wybitnego kolekcjonera Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego. Twórczość „białego okresu” nigdy dotąd nie była prezentowana w Krakowie – mieście, z którym Weiss związał całe swoje artystyczne życie. Wystawa jest swoistym uzupełnieniem obszernej prezentacji prac symbolicznych Wojciecha Weissa znajdujących się w stałej ekspozycji Galerii Sztuki Polskiej XX wieku w Gmachu Głównym Muzeum Narodowego w Krakowie.
Pokazowi prac Wojciecha Weissa towarzyszy prezentacja twórczości jego żony Aneri – uczennicy warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, gdzie studiowała u Karola Tichego, Konrada Krzyżanowskiego i Ksawerego Dunikowskiego – artystów „których siła wyobraźni rozpierała mury uczelni, a przesycone ekspresją dzieła budowały nowy nurt sztuki polskiej”. Aneri swoje wykształcenie uzupełniała w Krakowie na prywatnych kursach u przyszłego męża. Prezentowane w Krakowie, po raz pierwszy od ponad trzydziestu lat, dzieła – portrety, sceny rodzajowe, a przede wszystkim pejzaże – powstawały na przestrzeni całego życia artystki i stanowią swoisty przegląd jej drogi artystycznej.
Powrót
W białym okresie rodzi się Weiss kolorysta i niezwykle subtelny intymista. Ten stylistyczny przewrót wiąże się nierozerwalnie z fascynacją plenerem rozciągającym się wokół domu w Kalwarii Zebrzydowskiej, a także z istotnymi zmianami w życiu osobistym Wojciecha Weissa, w którym pojawiła się ukochana żona Irena (Reni, Aneri) – najwdzięczniejszy model i muza dla rodzącej się nowej sztuki. Twórczość Weissa wypełnia teraz refleksyjna kontemplacja skromnego i prostego rytuału codzienności oraz estetyczne delektowanie się powolną zmiennością świateł i barw. Dzięki światłu słonecznemu obrazy stają się nienaturalnie jasne, pojawia się komponent bieli, który jest czytelny szczególnie w studiach plenerowych. To właśnie od tego szczególnego zjawiska interpretacji światła w obrazie bierze swoją nazwę „biały okres”.Artysta odnajduje źródło inspiracji zarówno w otaczającym świecie, jak i w twórczości uznanych mistrzów – odkrywa na nowo sztukę klasyczną i zaczyna sięgać do tematyki mitologicznej, szuka inspiracji w malarstwie wielkich mistrzów europejskiego m.in. Diego Velasqueza, fascynuje go również sztuka Japonii, którą poznał za sprawą wybitnego kolekcjonera Feliksa „Mangghi” Jasieńskiego. Twórczość „białego okresu” nigdy dotąd nie była prezentowana w Krakowie – mieście, z którym Weiss związał całe swoje artystyczne życie. Wystawa jest swoistym uzupełnieniem obszernej prezentacji prac symbolicznych Wojciecha Weissa znajdujących się w stałej ekspozycji Galerii Sztuki Polskiej XX wieku w Gmachu Głównym Muzeum Narodowego w Krakowie.
Pokazowi prac Wojciecha Weissa towarzyszy prezentacja twórczości jego żony Aneri – uczennicy warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, gdzie studiowała u Karola Tichego, Konrada Krzyżanowskiego i Ksawerego Dunikowskiego – artystów „których siła wyobraźni rozpierała mury uczelni, a przesycone ekspresją dzieła budowały nowy nurt sztuki polskiej”. Aneri swoje wykształcenie uzupełniała w Krakowie na prywatnych kursach u przyszłego męża. Prezentowane w Krakowie, po raz pierwszy od ponad trzydziestu lat, dzieła – portrety, sceny rodzajowe, a przede wszystkim pejzaże – powstawały na przestrzeni całego życia artystki i stanowią swoisty przegląd jej drogi artystycznej.
Powrót
